KIŞ RUHU...

Annem,Akyol sokak ve Françoise SAGAN.

2012-02-09T22:17:00.001+02:00

Televizyonda dizi seyrediyor annem. Akyol sokak uçuşarak yağan karı karşılıyor. Arka pencereden görünen komşunun küçük bahçesinde masa ve sandalyeler beyaza bürünse de "kar" havası yok dışarıda. Yağmur, kar ve rüzgar üçlüsü aralarında eğleniyorlar galiba. Bu sene şubat ayının özel bir anlamı var. Özellikle ayın son günü 29 şubat çarşamba. Dört yılda bir gelen dost gibi. O günü bu özel durumunu bilerek yaşayacağım.

Sanal alem eskisi gibi tat vermiyor artık. İnternet sadece merak ettiğim bir şeyi aramak için başvurduğum görsel ansiklopediye dönüştü. Bu blogda günlük gibi paylaşımlar yazmak için açılsada bu görevini bile yerine getirmez halde. Gönlünü almak için bu satırları yazıyorum. Tablet PC'lerin gündemde olduğu bu aralar sahaflarda dolaştım, sarı sayfaları karıştırıp okurken, o satırlarda daha önce gezinen gözleri hayal ettim ve o gözlerin sahibini. Ela gözleri çok severim hele arada bal rengine dönüşürse.

Bugün "K" dergisinin eski sayılarını (yenisi çıkmıyor artık) okurken Françoise SAGAN' yaşantıya dair düşüncelerinden etkilendim. "..herşeyi yaptım. Denemiş olmak için ya da çevredekiler istediği için değil. Mutlulukla..." diyor.

Henüz on sekiz yaşındayken yayımlanan ilk kitabı "Günaydın Hüzün" ile Eleştirmenler Ödülünü kazanan Fransız yazarın fiziki görüntüsü hakkındaki tasviri müthiş...

"...Bir erkeğe benziyorum aslında. Yüzüme baksanıza. Sert hatlar, çirkin bir burun, kendinden emin kaşlar. Göğüslerim olmasa eminim bunu yutardınız. yaratılışım Leonard Cohen'le İngiliz beyefendisi arası bir yerde duraklamış Sonra nedense kadın olmam gerektiği kararı çıkmış. Söylenmek istemem ama Tanrı varsa saçmalamış. 21 Temmuz 1935'te kafası karışıkmış.."

Ara verip yazmaya pencereden baktım; kar yağmura bırakmış nöbeti. Rüzgar yok ortalar da. Annem hala reklamlardan fırsat buldukça dizi seyrediyor televizyonda. Ben birazdan ayrılacağım. Blog ziyaretimden hoşnut gibi...

sağlıcakla,

gltn s,

Em hemü Hrant'in, Em hemü ANADOLU'luyuz!...

2012-01-31T00:10:00.000+02:00

"BEN ANADOLUYUM"

Uygarlıkları barındırmışım Kibele'nin koynunda... Artemisin ak memelerinden süt içirmişim. Ben ASYA'yım... KİBELEYİM...Bilip, tanıyanlar "AŞIK" olur bana...Ben Anadoluyum, dolu doluyum.

Bir eylem'sizliğin ardından,

sağlıcakla,

gülten s,

"Bir Ülke Değişirken"...

2012-01-10T21:09:00.000+02:00

Yazının başlığı aslında Sakıp Sabancı Müzesinde bugünler de sergilenen resim sergisinin adı.Sergiyi dolaşırken çocuklar ilgimi çekti.Uzanmışlar yerlere resim yapıyorlardı."Bir Ülke değişirken" diye düşündüm.Çocuklar gelecekte bugüne dair nasıl bir resim yapacaklar acaba!..Biraz hüzün birazda sevinçle dolaştım sergiyi.Serginin tam metni şöyle;...

"Sabancı Üniversitesi Sakıp Sabancı Müzesi(SSM), kapsamlı resim koleksiyonunu, “Bir Ülke Değişirken - Tanzimattan Cumhuriyete Türk Resmi”başlığıyla ziyaretçileriyle buluşturuyor. Osman Hamdi Bey, Fikret Muallâ, Halil Paşa, Şehzade Abdülmecid Efendi ve İzzet Ziya gibi, Türk Resim Sanatı’nın önemli sanatçılarının eserlerini içeren koleksiyon, yeni yapılan özel galerisinde bundan böyle sürekli teşhir edilecek. Ziyaretçiler, bilimsel danışmanlığını Prof. Dr. Semra Germaner ve Doç. Dr. Ahu Antmen'in üstlendiği sergide, Türk resim sanatının tarihsel yolculuğunu izleme şansını elde ediyor.

Sakıp Sabancı'nın özel koleksiyonuna zaman içinde yapılan eklemelerle ortaya çıkan seçki, bir koleksiyonerin gözüyle; Osmanlı Devleti’nden Türkiye Cumhuriyeti’ne uzanan modernleşme sürecinde, Türk resim sanatına kapsamlı bir bakış sunuyor. Sakıp Sabancı’nın Türk resminin belirli bir dönemine duyduğu merak ve ilgiyle oluşturduğu koleksiyon; ülkemizde resim sanatının gelişip serpilme sürecinin başlangıç evresine dair önemli ipuçları veriyor. Ayrıca, Türkiye’de görsel imge üretimindeki dönüşümü, sanat ve sanatçı kavramlarındaki değişimi de gözler önüne seriyor. "..

Yağmur vardı İstanbul'da,müzede çocuklar veTanzimattan Cumhuriyete uzanan resim koleksiyonu sergisi...Gelecekte Cumhuriyetten..........................hangi döneme dair bir resim koleksiyonu olabilir acaba diye düşünerek....

sağlıcakla,

gltn s,

Gitme hali!...

2011-12-10T01:19:00.002+02:00

'koy' gitsin!...

Gün gelir gidersem buralardan, gittiğim yerlerde "koy" olmalı. Ama küçücük, sakin, kalabalıkları bünyesinde barındırmayan. Güleç yüzlü insanları, lezzetli balıkları olan bir yer...Yolculukların en çok sevdiğim yanı sizi 'sabit' olma durumundan koparıp 'gitme' haline çevirmesidir. Ayrıca müthiş bir özgürlük duygusu kaplar; ne uğurlayan ne de bekleyen vardır bu gitme hallerin de. Sadece çekip gidersiniz. Rotanız nereye olursa olsun daha önce görülmemiş yerler ise 'keşif' duygusu hafiften sarar, sevdiğiniz, daha önce gittiğiniz yerler bir dost gibi karşılar. Konuştuğunuz kayalıklar, alaca karanlıkta bir kuşluk vakti esen rüzgarın tüm bedeninize dokunarak geçmesi, sabahın kokusu , kumsalda; sanki sakinliği, dinginliği bozmak istemez gibi ayaklarınız arasından sessizce geçen dalgalar...Hep bekler sizi bilirsiniz!..

Derler ki; "yolculuk" huzursuz ruhların ilacıdır. Uzun bir süredir ilacımı almayı ihmal etmişim. Ama beklediğini biliyorum; hiç görmediğim koy'lar, yüzeylerine dokunup geçeceğim asırlık çınarlar, ağaçlar, tepelerine çıkıp etrafı izleyeceğim kayalıklar, tepeler, kumsallarına uzanacağım denizler, bağ bozumları, içinde tepineceğim şıralar, üzümler, tadacağım şaraplar!...

Hayal etmediğim, edemediğim daha çok şeyler, hepsi bekliyor beni...

Yüreğimi ateşe verip, küllerini savurmak o koylara ve içmek bir kadeh bir kadeh daha diyerek...

Kimsesiz, tekbaşıma gitmek, çekip gitmek istiyorum.

sağlıcakla,

gltn s,

hüzünle yazılan!

2011-10-25T01:13:00.000+03:00

Eğilip yüzüme, gözlerimin ta içine bakarak,
"beni yoruyorsun" dedi sevdiğim.
aradığım,özlediğim,buldum dediğim,
sevginin son haliydi bu sözler.

Beklemekten yorgun düşmüş yüreğimi,
avuçlarına bırakmıştım oysa,
belki bu yüzdendir,
diyemedim...

gltn s,

Sevinç,hüzün,isyan,acı ve keder,düşünmek,tebessüm etmek ve elma yemek!

2011-10-08T11:34:00.001+03:00

"...Bienal, İtalyanca "her bir diğer yıl" anlamına gelen ve iki yılda bir düzenlenen etkinliklere verilen addır. Çoğunlukla kültürel veya sanatsal faaliyetler için kullanılan bir terimdir. En eski bienal 1895'ten beri düzenlenen Venedik Bienali'dir.

Türkiye'de de 1987 yılından beri düzenlenen ve her iki senede bir tekrarlanan Uluslararası İstanbul Bienali bulunmaktadır.

Dünyada düzenlenen belli başlı uluslararası bienaller şunlardır:

Kore: Gwangju Biennale

Brezilya: Bienal de São Paulo

Avustralya: Biennale of Sydney

İspanya: Bienal de Valencia

Senegal: Dak’Art, la Biennale de l’art africain contemporain

Almanya: Documenta (Kassel)

İtalya: la Biennale di Venezia

Türkiye: İstanbul Bienali

Küba: Bienal de La Habana

Mali: Rencontres de la photographie africaine de Bamako" Vikipedi'deki tanımı bu.

Yukarıda, Kolajda yer alan fotograflar ise "İsimsiz" 12.İstanbul Bienali 2011'den çektiğim kareler.17 eylül'de açılan Bienal 13 kasım 2011 tarihine kadar devam edecek.5 karma sergi ve 50 kişisel sunumdan oluşan çalışmaları izlemek,görmek için bir kez gitmek yeterli olmaz sanırım.Bu yüzden İKVS'nin Bienal öncesi satışa sunduğu 12 B sınırsız biletini almam çok iyi olmuş.Üstelik iki kişilik.Ne zaman istersem gidip gezebiliyorum.Hiç bir şey düşünmeden,bilmeden (etkinlik kitapçığı dahil) gidip gezmek,görmek,öğrenmek,düşünmek,üzülmek,isyan etmek,sevinç hali ve saygı duymak.sonrasında merak edip ilgini çeken konularla ilgili kitapçıktan yararlanmak.Bütün bu duyguları yaşamanız üstelik aynı anda başka nerede mümkün olabilir!...

Unutmadan; 12.İstanbul Bienali, Küba asıllı Amerikalı sanatçı Felix Gonzales-Torres'in ( 1957-1996) yapıtlarını çıkış noktası olarak almış ayrıntılar Festival kitapçığında.Bu çalışma temposu içinde unutabilirsiniz diye not düştüm.Tabi bu yazıyı okuyup gitmek isteyen "Bienal" severler için...

sağlıcakla,

gltn s,

Hacopulo/Hazzopulo Pasajı..Beyoğlu.

2011-10-05T19:28:00.001+03:00

fot.gltn s.

136 yıldır İstanbul’la birlikte değişmeye devam ediyor Hacopulo Pasajı
İsmi 1980’lerde Danışman, sonra da Han Geçidi olarak değiştirilen, ancak İstanbulluların hala sadakatle Hacopulo, ya da Hazzopulo olarak andığı han, 136 yıllık tarihinde pek çok olaya, insan hayatına tanıklık etti.

Namık Kemal burada tutuklandı, Jöntürkler burayı mesken edindi, Ahmet Haşim pasajdaki İran lokantasının müdavimiydi. Bugün de yaşıyor Hacopulo. Gidip görün, keyifli bir zaman geçirin.

Eğer İstanbul’un yabancısıysanız ya da bu şehirde yaşayıp da deryanın içindeki balıklar misali deryadan habersiz olanlardansanız bu pasajı bilmiyorsunuzdur. Birinden duymuş ya da okumuşsanız, elinizde bir şehir haritasıyla yola çıktığınızda asla ulaşamazsınız. Çünkü son 25 yıl içinde adı iki kez değişti. Önce Danışman Geçidi oldu, şimdi de Han Geçidi. Adı Hacopulo ya da Hazzapulo olan pasajın adı 12 Eylül yönetimince atanan belediye başkanı tarafından zararlı bulunarak Danışman Geçidi olarak değiştirildi önce. Son olarak da Beyoğlu’nda yapılan adres ve numara değişikliği operasyonundan nasibini alarak Han Geçidi’ne dönüştü.

İstiklal Caddesi ile Meşrutiyet Caddesi’ni birbirine bağlayan Hacopulo Pasajı’na, Büyük Londra Oteli’nin yüz metre ilerisinden girilebiliyor. İstiklal’den ise Yapı Kredi Bankası’nın biraz ötesinden, Mısır Apartmanı’nın karşısındaki kapısından. Pasajın üçüncü kapısı ise Panayia İsodion Kilisesi’ne açılıyor.

Hacopulo’yu kimin inşa ettirdiği hakkında farklı bilgiler var. İstanbul Ansiklopedisi’nde, adını ilk sahibi zengin Rum tüccar olan M. Hacopulo’dan aldığına dair kayıt var. Başka bir kaynakta ise İstanbul’un en ünlü Rum bankerlerinden ve Adalar’ın eski belediye başkanlarından Kiryako John Hacopulos tarafından inşa edildiği belirtiliyor. Başka bir kaynak ise pasajın ilk sahibinin, Osmanlı İmparatorluğu’na borç verecek kadar zengin olan Galata bankerlerinden Yorgo Zarifi Hacopulo olduğunu öne sürmüş. Ama hepsi, pasajın yapımına 1850’lerde başlandığı ve 15 Nisan 1871’de ise törenle açıldığı noktasında birleşiyor.

Hacopulo, üç ana kagir yapısı, ortası avlulu T geçidiyle üstü açık pasaj tarzının tipik bir örneği. İstiklal ve Meşrutiyet Caddeleri’nin girişi iki kagir yapının altından geçtiği için üstü kapalı.

Pasajın 13 numaralı dükkanında Ahmet Mithat Efendi’nin evinin altına kurduğu matbaa yer alıyordu. Namık Kemal’in 1872’de çıkardığı İbret Gazetesi de bu matbaada basılıyordu. 27 gün sonra gazete kapatıldı ve Ahmet Mithat Efendi ile Namık Kemal, Hacopulo Pasajı’nda tutuklanarak sürgüne gönderildiler. Fakat bu olaydan sonra pasaj Jöntürkler’in buluşma noktası oldu.

Büyük şair Ahmet Haşim’in de uğrak yerlerinden biriydi Hacopulo. Bazen gelir avludaki çay ocağında kahvesini yudumlar ama sık sık pasajdaki Acem lokantasında boy gösterirdi.

Namık Kemal’in müdavimi olduğu yıllarda, kuaför Valentin Kardeşler, halıcı Filipoviç, görkemli lokanta ve meyhanesiyle Kamelos, Paris somya ve karyolalarını satan Neyrat, Pera’nın güzel hanımlarına hizmet veren terzi Matmazel Adel, ünlü erkek terzilerinden Foskolo, Armao, Barbagalo ve Marengo da uzun bir süre bu pasajın saygın isimleri arasında yerlerini almışlardı. Said Nahum Duhani’nin ve Recaizade Mahmut Ekrem’in eserlerinde söz ettikleri ünlü ayakkabı ve çizme yapımcısı Heral’ın dükkanı da buradaydı.

Hacopulo Pasajı, İstanbul’un sanat ve kültür hayatında derin izler bırakmış mekanlardan biri olarak tarihe geçmiş. Behzat Üsdiken, pasajdaki Adam Musiki Mağazası’ndan söz ederken, Türkiye’nin müzik tarihine dair ilginç noktalara değiniyor. 1869’un sonlarında açılan bu mağazanın üst katı, bir dinleti salonuna dönüşüyor. Dikran Çuhacıyan, 1874’te bu salonu Türkçe opera sahneleyebilmek için sanatçı yetiştiren bir okul haline getiriyor. Daha sonraki yıllarda İstanbul’un ilk oda orkestrası da aynı mekanda dinleyicileriyle buluşuyor. 1890’da, Zoli adındaki sanatçı, burayı yeniden dekore ederek bir tiyatro haline sokuyor.

Fotoğrafçı Ara Güler’in babası Dacat Güler’in eczanesi de Hacopulo’daydı. Ara Güler, Rejans için yazdığı bir yazıda pasajın adının değiştirilmesine bizim gibi hayıflanarak şunları söylüyor: "Hacopulo Pasajı vardı eskiden, şimdi adını değiştirmişler büyük bir ukalalıkla. Bilmem ne pasajı yapmışlar Danışman Geçidi. Benim babamın eczanesi pasajın içindeki 38 numaralı eczaneydi."

Dirilmeye çalışıyor
Pasaj son yıllarda kendini yeniden toparlamaya çalışıyor. Scala Kitapçı adındaki dükkan yeni mekanlardan biri. Kitapçının karşısında ekoses.com adında bir dükkan var. Ekolojik sertifikalı ürünler satıyorlar. Sabunlar, meyveler, reçeller, marmelatlar, kurutulmuş sebzeler ve tofu. Pasaja gelmişken Mustafa Aca’nın kahvesine uğramadan geçmeyin. Burası Türkiye’nin en güzel Türk kahvesi yapılan mekanı ve kahveci Mustafa Amca’nın muhabbetiyle meşhur. Bir de tek gözlü, adı Nokta olan sarmanıyla. Kiliseye çıkan merdivenlere sırtınızı verip avluya dönük oturmanızı tavsiye ederiz.

Avlu her mevsim başka bir güzellik sunuyor size. Geçidin zeminindeki taşlar hemen dikkatinizi çekiyor. Bunlara Podima Taşı deniliyor. Çatalca’ya bağlı Yalıköy’ün eski adı Podima. 1950’lere kadar bu uçsuz bucaksız sahilden toplanan taşlar İstanbul’un bahçelerinde kullanılıyordu. Bu taşların iri olanları ise seçilip dar, küçük yolların, geçitlerin ve pasajların zeminlerine yerleştiriliyordu. Bütün bu büyük medeniyetten geriye sadece Hacopulo’daki zemin kaldı.

Tatmak isteyene 60 çeşit
Pasajda Ahmet Haşim’in uğradığı esnaf lokantasının dışında 1890’larda kurulup Cumhuriyet’in ilk yıllarına kadar hizmet veren Anina adında ünlü bir meyhane vardı. Meyhanenin yerinde bugün bir şarapevi bulunuyor. Hazzo Pulo şarapevi pasajın Meşrutiyet Caddesi girişinde. Hasan ve Haydar Temur kardeşlerin kurduğu mekanda, kendilerinin Mürefte’de yaptırdıkları şarapları tatmanızı öneririz. 60 değişik şarap seçeneğinin yer aldığı mekan iki katlı. Hafta sonu canlı müzik ve fasıl var. Aşçıbaşının elleri çok hünerli. Hayır kardeşim ben şarap içmek istemiyorum diyenlere rakı servisi de yapılıyor.

İstanbul'un moda merkeziydi
Pasaj İstanbul modasını belirleyen bir özellik taşıyordu. Ünlü kadın ve erkek terzileri, şapkacılar, düğmeci, işlemeciler ve namlı modelistler buradaydı. Has ipekten astarlar, ibrişim ve kordonetler burada satılırdı. 1970’lerin sonunda tüm kentle birlikte Beyoğlu da çökmeye başlayınca Hacopulo Pasajı bu yıkıntının altında kaldı. Ve daha sonraki dönemde ünlü terzi dükkanları, ibrişimciler, sahaflar, müzik evleri birer ikişer kapandı. Geriye sadece şapkacı Katia Kiracı kaldı. 55 yıldır aynı dükkanı işleten Madam Katia ve eşi Bay Aleko, geçmiş güzel günlerin canlı tanıkları olarak yaşamlarını sürdürmeye çalışıyorlar bu pasajda.

Kaynak: Hürriyet

fot.gltn s,

Geçenlerde uğrayıp yazıya eşlik etsin diye fotograf çektim.Sözkonusu yazı kaynak olarak da belirtilği üzere "hürriyet"ten..Sanal alemin etik olmayan ama, amaç sadece paylaşmak diyerek kendimi kandırdığım bir yöntem şekli.Kopyala yapıştır.

sağlıcakla,

gltn s,

Firüzaağa Camii ve Cihangir..

2011-10-05T19:10:00.000+03:00

Cami önünde masalar,içilen çaylar,sohbetler..Yaz kış her daim kalabalık.Cihangir Cumhuriyeti ile Firuzağa mahallesinin sınır karakolu gibi sanki.Gelip geçenler,müdavimler,ünlü görmek için oturup bekleyenler, bir film projesinin içinde yer almak isteyen amatörler.Açık hava ajansı gibi bir anlamda. Benim bu yazıya malzeme etme nedenim başka.Başka cami varmıdır , avlusunda oturup çay,kahve içerek,vakti geldiğinde duyulan ezan sesine kulak kabartıp başka bir alemi düşlediğiniz!

sağlıcakla,

gltns,

Nişantaşı'nda bir kaç dakika!...

2011-10-01T23:36:00.000+03:00

Sinemadan çıkınca karşılaştığımız bir durum.İzlemek keyif veriyor.Bu tür etkinlikler her yerde olabilse...Sıkıntılardan uzak, sevinçler yaşayabilseydik!

sağlıcakla,

gltn s,

Aşk halleri...

2011-09-30T01:06:00.000+03:00

Tutki; hiç tanışmadık,

Hiç sevmedik birbirimizi...

Yaşadığımız herşey yanılsamalardan ibaretmiş,

Tıpkı "yaşam" gibi...

sağlıcakla,

gltn s,

Babam geliyor aklıma!...

2011-09-03T14:24:00.000+03:00

Bugünlerde nedense, "babam" geliyor aklıma,
Ağlamak ağlamak istiyorum...
Yağmur dinmiş, güneş çıkmış arkasından,
Islak sokaklarda yürüyorum.
Üşümüş elleriyle mendil satan çocuk..ne güzel!
Gözlerine bakıyorum.Sıcacık...
İçimde bir sızı...
Bugünlerde nedense "babam" geliyor aklıma,
Eve gidip ağlamak istiyorum.
Arabaya binmemle hareket etmesi bir oluyor,
Bu yüzden seviniyorum...
Ateşten yanan başımı, otobüsün soğuk ve nemli camına yaslarken içimden sesleniyorum;""..hadi kaptan hızlı sür,daha hızlı.."
Bugünlerde nedense "babam" geliyor aklıma,ağlamak istiyorum.
Durakta hızla iniyorum otobüsten.
Ev caddenin karşısında,kapı önündeyim.
İçi dolu,karışık çantamda anahtar arıyorum telaşlı.
Kapıyı açıyorum nihayet ve sesleniyorum; b e n g e l d i m!...
Üzerinde hem çalışıp,hem yemek yediğim masa,
Uzanıp yıllardır uyuduğum,dinlendiğim kanepe,
Raflar da sarı sayfaları daha çok olan sıralanmış kitaplar!...
Hep bir ağızdan sessizce cevap veriyorlar; h o ş g e l d i n!...
Ellerimi yıkarken lavaboda aynaya bakıyorum ama göremiyorum yüzümü!..
Bugünler de nedense,
"babam" geliyor aklıma!...

sağlıcakla,

gltn s,

Tampon Bölgesi/2

2011-08-07T02:58:00.002+03:00

Memlekete yolculuk herzamanki gibi özlem doluydu.Gittiğimde coğrafyasının beni neden etkilediğini hala anlamış değilim.Bozkırın ortasında bir yer.Küçücük dereler,çeşmeler ve çocukluğumda tepesine çıkıp oturduğum taş yığınları...İnekler,tavuklar,koyunlar ve yanlarından geçerken korktuğum köpekler.Bağlara,tarlalara gidenleri eşek üzerinde göremiyorum eskisi gibi.Eşeğin yerini motorlu araçlar almış.Kapitalizmin "Kalkınmada Öncelikli Yerler" gibi yapılanma kaygısı olmadığından, köydeki çoban dahil herkesin arabası var artık!

Bu yüzden memlekete her gidişim de önceden ayarlamalar yapıp,başka köyün arabasıyla ulaşım sağlamak zorunda kalıyorum.
Halbuki 'kapital', 'izm' olmadan çok önce köyün minibüsü vardı 'Muhsin emmi'nin sarı arabası beklenirdi hep!.Herkes kendi arabasının müşterisi olunca iptal tabi.

Köyümüzün Muhtarından söz etmeliyim;yaşı itibariyla genç sayılır.Köyde doğmuş büyümüş,çocukluğun da 'deli' lakabı takılmış, sonraları anadolunun değişik kentlerinde Şantiye şefliği yapmış evli,çoluklu çocuklu bir insan.Bu insan yıllardır,bilmem kaç Başbakan,kaç Cumhurbaşkanı,Vali,Kaymakam ve dahi köyümüzün tarihin de muhtarlık yapmış olan kişilerin yapamadığını başarmak üzeredir.Kalkınmada yapılması gereken enn öncelikli işler yani alt yapı sorununu çözmek üzeredir.Bu süreci gerçekleştirirken karşılaştığı zorlukları bir dinleseniz bırakın AB veya 'Muassır Medeniyet' hedefini;belediyenizin evinizin önünden aldığı çöpler için çöp arabaları geçerken merasim izler gibi gururla gözlerinizden yaşlar gelir,'padişahım çok yaşa' anlamında günümüze uyarlanmış tezahürat yapardınız belkide!

Köyde ;kütüphanesi olan,gazete ve dergilerin okey veya tavladan daha çok yer aldığı 'köy kahvesi' nin olmasını hayal etsem de; özgürce canlarının çektiği her gölge kuytularda oturan,yoldan geçenlerle muhabbet eden,çocukların cami imamından kuran vs.din dersleri alıp eve dönüşlerini izleyen insanları gördüğümde "hayal etmek" de acele davrandığım gelir hemen aklıma,tebessüm ederim! Üzülmem cahilliklerine bilenlerin memleketime neler yaptığını gördüğümden...

Köyümüzün en tepe yamaçlarına çıkıp etrafı seyrettiğim de gitmeyi çok istediğim İtalya'nın 'Toscana Bölgesi'ne benzetirim.(..henüz gitmesem de fotografların dan bildiğim kadarıyla..)Gerçekten öyledir;sadece tarlaların biraz daha düzenlenmesi,sınırlarda çalı ve taşlar yerine servi ağaçlarının dikilmesi birde köydeki taş evlerin biraz daha büyük ve mimarisinin 'amale' elinden değilde 'mimar' tarafından çizilmiş projeler doğrultusunda yapılması,bostan,domates,nohut,arpa,buğday ekilen tarlaların da da "kalecik karası" üzümlerinin yetiştirildiği bağlar olsa....Dersiniz ki;" ...İtalya'ya ne hacet git tatık bölgesine!.."

Memleketim,köyüm!..Elinde değil senin biliyorum..Bana yaşattığın onca zorluğa rağmen seni çok seviyorum.Çeşmelerinden,avuçlarımın arasından akarak içtiğim buz gibi sularına her daim hasretim.tarla dönüşü yorgun olsalar da tebessümünü eksik etmeyen,yüreklerinde sevgi,dillerinde şükür duası olan insanlar!..

İnsan neden doğduğu köyü özler,toprağından,suyundan mıdır,halbuki gözlerimizi dünyaya açtığımızda bidiğimiz veya hissettiğimiz sadece ana kucağı değilmidir!.

Ve İnsan neden çok kalmak istemez memleketin de?..

Ve "göç" neden vardır?

sağlıcakla,

gltn s,

anadolu efsaneleri...

2011-07-18T00:08:00.002+03:00

".........KYBELE

Yakındoğu Tanrılarının nasıl yaratıldığı başka bir ciltte anlatılacaksa da kimisi Anadolu efsanelerine karışmış bulunduklarından, bunlardan burada söz etmek gerektir. Anadolu’da matriyarkal toplumun baş tanrısı dişiydi, yani Kybele idi. Bu Tanrıça Anadolu’dan hemen hemen bütün Yakındoğu’ya yayıldı. Phrygia dilinde adı Kybebe ya da Kybele idi. Hayat ve bereketin Tanrıçası ve bütün Tanrıların, insanların ve vahşi doğanın anası sayılıyordu. İşte bunun için kendisine çoğu kez ‘Büyük Ana’ diye yalvarılırdı.

Kybele’nin bir sürü adı vardır. Örneğin Nana, Marienna, Dindymene, Sipylene, (Sipylos: Yamanlar ya da Manisa Dağı demektir).

Kybele tapkısının asıl merkezi, Pessinus’ta idi. Bu kent, Sakarya ırmağının başlangıcına yakın Dindymos (Murat) Dağı’nın güney yamaçlarındadır. Kentin öreni, Sivrihisar’ın 10-12 km güneydoğusundadır. Orada harap durumda bir tiyatro vardır. Sivrihisar hemen hemen tamamıyla Pessinus’un taşlarıyla inşa edilmiştir. Buırada Kybele’nin adı Agdistis idi. Bergama kralları Tanrıça’ya dünyanın her yanından gelen ve özellikle İyonya’dan gelen ziyaretçileri hayran bırakan çok büyük bir tapınak yapmışlardı. Kütahya, Eskişehir ve Afyon’da pek eski ve büyük sanat değeri gösteren anıtlar vardır. Bunlardan birinde, ‘Ana Tanrıça Kybele ile Büyük Kral Midas’ yazılıdır.

Sanat yapıtlarında Kybele’de güçlü ve kuvvetli bir doğuruculuk özelliği göze çarpar. Başındaki taç yeryüzünün bereket Tanrıçası olduğu için yer üzerinde inşa edilen bir kule biçimindedir. Ephesos Artemis’i de Kybele’den pek değişmediği için, başı kuleli ve şiddetli analığın simgelediğinden de bir çok memelidir. Tanrıçanın arabasına iki aslan koşuludur.

Kybele’nin kocasına Anadolu’da, Phrygia’da Attis denilirdi. Genç ve güzel bir delikanlı idi. Onu Sakarya (Sangarios) ırmağının kızı Nana doğurmuştu. Nana, ak bir badem içini bağrına basarak gebe kalmıştı. Badem ağacı her ağaçtan önce karbeyaz çiçekler açtığı ve ilkbahar muştucusu olduğu kadar da, Kybele ile seviştikten sonra kışın ölen ve ilkbaharda yeniden dirilen Attis’i simgeliyordu.

Ana Tanrıçanın Sümerlerden Anadolu’ya geçtiği kesinlikle bilinmektedir. Sümerlerde ana tanrıçanın adı Attis değil Temmuz idi (Temmuz adının adı oradandır).

Yeryüzünü ısıtıp gebe bırakan güneştir. Belki bizce bugün aya oranla güneş daha önemlidir. Ama matriyarkal bir dünyada güneşin görevi yeryüzünün yani büyük anayı ısıtmak ve onu ürünlere gebe bırakmaktı. İşte onun için ilkbaharda doğan ve sonbaharda ya da kışın ölen tanrıdır. İlk insanlarca hayat sürekli değil ama ayrılma ve kavuşmadan oluşan bir gidiş geliş sayılırdı. Onlarca hayat arzu, sevgi ve yırtılışın etkisinden sonra gençlikle yenileşeni yeni baştan doğan bir varlıktı.

Attis’in her yıl ölümü ve dirilmesi bitkisel hayatın mevsimine göre sönüp canlanmasını simgeler. Attis, Suriye’ye geçince adı İbrani dilinde ‘Efendimiz’ anlamına Adon oldu. Hatta Tevrat ve Zebur’da tek tanrıya Adonay diye seslenilir. Bu sözü Grekler, Adonis’e çevirdiler ve Adon’un sevgilisi Astarte ya da Astoreth’i, Aphrodite’ye dönüştürerek onu Aphrodite’nin sevgililiğine memur ettiler. Yalnız Suriye’de her yıl kışa doğru Adon’u bir yaban domuzu öldürüyordu. Bundan dolayı Samilerde domuz eti lanetli sayılırdı ve tabu, yani yasak edildi.

İlkbaharda Hıdırellez ve Nevruz Sultan şenlikleri ve yine ilkbahara doğru Paskalya, Yani İsa’nın yeniden doğması hep Temmuz’un doğuşu festivallerinin kalıntılarıdır. Tahtacılar gibi Anadolu’nun pek eski yerlilerinden olan Kızılbaşlar her ilkbaharda, yani Temmuz ya da Attis’in yeni baştan dirildiği ya da doğduğu günde köyün en yakışıklı delikanlısını ev ev gezdirirlerdi. Bu delikanlı, Temmuz’un doğuşunu ve kadınlarca temsil edilen Kybele’ye kavuşmasını taklit ederdi. Delikanlıya damızlık denirdi. Bu sözcük ‘Temmuzluk’dan gelmedir. Yani damızlık, ister insan olsun ister hayvan, Temmuz, Adonis ve Attis’i simgelemektedir.

Bektaşi sırları gibi sır tutulan ayinler vaktiyle açıkta yapılırken, sonradan hoş görülmemesi üzerine gizli tutulan ayinlerdir. Adonis, Attis ve Temmuz yalnız Nevruz Sultanı ilham etmekle kalmamışlardır. Hıristiyanlığı yeni kabul edenler Adon’un ilkbaharda doğumu festivalinden (ki bunda pişmiş yumurtanın büyük yeri vardır) bir türlü vazgeçemediklerinden İsa’nın ölümünden sonra diriliş günü, yani Paskalya yortusunu hemen yukarda belirlemiş olduğumuz gibi kilisenin büyükleri, Adonis’in doğduğu güne rasgetirdiler.

Gelelim Kybele’nin ay Tanrıçalığına: Yeryüzü sürülüp ekilmese de hem bitkiler, hem de hayvanlar bakımından verimlidir. Kybele yeryüzünün tarımsız olarak verimliliğini simgeler. Yeryüzü ilkbaharda kızdır, sonra güneş dolayısıyla ürüne gebe kalır, yazın ya da sonbaharda ürününü doğurur. İşte bundan dolayı Kybele, aynı zamanda bir ay Tanrıçasıdır. Hilal biçimindeki genç ay kızlığını, dolgun ay kadınlık ve gebeliğini, küçülen ay ise analığını simgeler.

Kybele papazlarının hadım olmaları şarttı. Pessinus’ta ve başka yerlerdeki ayinlerde gürleyen davullar, gümleyen dümbelekler, çınlayan ziller, üfürülerek çığlıklar salan irili-ufaklı çeşitli düdükler pek sürükleyici bir müzik oluştururdu. Tanrıçanın papazları ise coşkuyla, gözleri dönmüş olarak fırıl fırıl dans eder ve dönerken çözülmüş saçlarını savururlardı. Bazen ziyarete gelen delikanlılar heyecana gelir ve papazların hazır bulundurdukları bilenmiş büyük bıçaklardan birini kapınca, erkekliklerine ta kökünden kıyarlardı. Bu gençler papaz adayı olurlardı.

Erkekliğin Kybele’ye kurban edilmesi sevap sayılırdı. İşte bundan dolayı tam bir kökten kesiliş ve özverililiğin (insan yerine koyun kurban etmek gibi) hafifletilmiş ve simgeleştirilmiş biçimi olan sünnet, Sami ırkında gelenek oldu. Tam kökünden sünnet, Kybele’ye tapanlarda, simgesel sünnet de Sami ırkında, yani Yahudi ve Araplarda, platonik sünnet de kadınla ilişkide bulunmayan Hıristiyan rahiplerinde hala uygulanır.

Attis ya da Adon doğdu diye büyük şenlikler yapılır ve Tanrıyı simgeleyen küçük bir heykel suda (özellikle nehirde) yıkanırdı. Böylece dünyada vaftiz ayininin temeli atıldı.

Adı ‘Hübel’e çevrilerek Kybele Mekke’ye de götürüldü ve Kabe’ye dikildi. Yalnız, Kabe’ye konulurken bir kolu kırıldığı için Kureyş kabilesi ona bir altın kol yaptırdı. Onun çevresinde tavaf edilirdi. Kıble sözü Tanrıçanın adındandır. Uhud Savaşı’nda Ebu Süfyan muzaffer olunca ‘Ulu Hübel’ diye naralar atmaya koyulmuştu. Hazreti Peygamber, ‘Allah-ü Alâ vel ecel’ sözleriyle yanıtlamıştı.

Kybele’nin Grek Aphrodite’sine dönüştüğünü belirtmiştik. Kybele, yalnız Aphrodite olarak değil, Artemis olarak da Yunanistan’a geçti. Efes’teki Artemis Anadolu’nun ana Tanrıçası Kybele’nin kendisi değilse bile, onun pek az değişmiş biçimidir ve başında Kybele’nin kulesini taşımaktadır. Başının arkasında tam ay, yani toparlak ay görünmektedir (Kybele’nin genç ayı, dolgun ayı ve azalan ayı simgelediğini söylemiştik). Elinde ve gövdesinde bereketi simgeleyen çoğu aslan ve yılan bir sürü hayvan ve bir sürü meme taşımaktadır. Artemis gibi o da derelerin tepelerin, ormanların yani vahşi doğanın bir Tanrıçasıdır, avcıdır.

Ortaya yeni bir din çıkınca, çoğu kez eski dine karşı bazı özveriler yapmak zorunda kalır. Patriyarkal baba Zeus gelirken, matriyarkal ana Kybele’ye inananlarca özveri de gerekti. Bundan öte Kybele, baba Zeus’u Girit’te Diktys mağarasında dünyaya getirdi ve böylece Tanrı anası oldu. Ephesos Artemis’ine inanmış fakat Hıristiyanlığı kabul etmiş Ephesoslular, Hıristiyanlığın 431. yılında Ephesos’ta toplanan ve Meryem Ana’nın sıfatlarını saptayacak olan kilise büyüklerini zorlayarak Meryem Ana’ya Tanrı anası niteliğini verdirdiler. Böylece Meryem Ana, Kybele gibi Tanrı anası oldu.

Roma’nın Sibyl kahinleri, Kybele’yi simgeleyen taş Roma’ya taşınmadıkça Roma’nın Kartaca’yı yenemeyeceğini söylemeleri üzerine, büyük bir heyet kalabalık bir filo ile gelerek Pessinus’taki Kybele taşını görkemli bir törenle Roma’ya götürerek Palatinus Dağı’ndaki tapınağa koydular. Bu taş koni biçimindeydi. Efsaneye göre, taşı taşıyan gemi Tiber Nehrinde karaya oturmuş, Claudia Quinta adlı genç ve güzel bir kız kuşağını çözerek gemiyi çekip kuşağıyla çıkarmış, yedeğe alarak Roma’ya götürmüş.

Sonraları Suriye ve Filistin’de de Astoret, Kybele gibi geniş yanı yerde, sivri yanı havada üçgen bir taşla simgelendi.

Pamphlia’da, Perge’deki (Antalya’nın biraz kuzeyinde) Artemis de böyledir. Koni biçimindeki bu taşlara Anadolu’nun Karia ve Lykia gibi güneydoğusunda çokluk rasgelinirdi. Hatta bu gelenek oralardan Malta Adası’na bile geçmiştir. Filistin, Suriye, Güney Anadolu ve Kıbrıs Adası’nda koni biçimindeki taşlara festival ve panayır günlerinde zeytinyağı sürülürdü. Bu arada Mekke’de Kabe’deki Sibel putuna da yağ sürülürdü. Hazreti Muhammet, Kureyş’e karşı ‘bu putun yüzüne zeytinyağı sürdüğünüz zaman sinekler yapışıyor. Buna nasıl tanrı diye tapabilirsiniz?’ diye bağırmıştı.

Ne var ki, Kıbrıs’ta bugün bile Meryem Ana yortusunda hem Hıristiyanlar hem de Müslümanlar, oradaki yıkılmış Aphrodite tapınağının toprak üstünde kalmış köşe taşına zeytinyağı sürmektedirler. Bu iş yapılırken Meryem Ana’ya, ‘Paniya Afreditessa!’ diye eski Tanrıça Kybele’nin Aphrodite’ye çevrilmiş adıyla yalvarırlar.

Kybele üzerine yazarken, bundan sonraki cilde ait olan karşılaştırmalı mitolojiye değinilmek zorunda kalındı, çünkü böyle yapılmasaydı, bundan sonraki efsaneler pek anlaşılmayacaktır……….”

Halikarnas Balıkçısı – Cevat Şakir Kabaağaçlı
Anadolu Efsaneleri

Bilgi Yayınevi
12. Basım – Nisan 2008

sağlıcakla,

gltn s

Tampon Bölgesi.

2011-07-13T11:55:00.000+03:00

"..Tampon bölge (İngilizce: buffer zone), düşman birlikleri, grupları ya da milletleri birbirinden ayırmak için oluşturulmuş ara bölge. Tampon bölgeler genellikle askerden arındırılmış bölgelerdir. Eğer iki taraf arasındaki tampon bölge bağımsız bir devletten meydana geliyorsa buna tampon devlet denir.

Tampon bölgeler, karşıt gruplar arasında şiddeti önlemek, çevreyi korumak, yerleşim birimlerini endüstriyel kazalardan ve felaketlerden korumak, tutukluların kaçarken rehine almasını veya saklanmasını engellemek gibi çok çeşitli amaçlarla oluşturulabilir."Vikipedi. Sözlükteki anlamı bu.

...

Yıllar önce Sarp sınır kapısından öteye geçmiştik kısa bir süre için.Ortadasınız ve etrafınız tellerle çevrili.Ne az önce geçtiğiniz Ülkenize ne de varmak istediğiniz 'o' Ülkeye aitsiniz.Taraflar bekletiyor hatda hep orada kalma ihtimalinizde yüksektir.

Yaşantım da kendimi hep 'o' bölgede hissetmişimdir.Ara bir yerde,sanki yüreğim 'ülkem' ve ortasından çekilmiş tikenli teller ve her durumda can yakıyor.

Geldiğiniz yere dönemezsiniz.Dönseniz bile, o yer ne size aitdir ne de siz o yere ...Yabancı,öteki veya farklı birisinizdir artık.

Yaşadığınız aşklar da tam değildir.Tutku esir alıp dibe çektiğin de sevgi uzaktan ısıtan güneş gibi kalır.Hep yarım kalmış,hep eksik,hiçbiri tam değil ve tampon bölgesinde her daim sürgün...

sağlıcakla,

gltn s,

'GECE'

2011-07-12T00:57:00.000+03:00

Yıllar önce sanırım ortaokul zamanlarım;edebiyat öğretmenimiz komposizyon dersinde gece ve gündüz konusunu vermiş ben 'gece'yi seçenler arasında yer almıştım.Biraz da çocukluk belki bir çok şeyi hatırlamasam da sonucu hatırlıyorum.Benim yazıyı seçmişti.O yazıyı saklamalıydım.

'gece'yi neden seçtim ve hala neden tarafım; karanlığın gizemi gibi klişe sözden ziyade 'gece'benim için bir başkaldırıştır bitmekte olan güne inat.Ayrıca ışıklar,yansımalar,karanlıkta çirkinliklerin kaybolması ve eğlenen insanlar.

'gece'yi seviyorum hala.Bir kere çok estetik geliyor herşey.İnsanlar sanki daha sevimli bunda alkolün etkiside olabilir belki ama daha özgür ruhlar...Binalar,sokaklar gündüz çirkinliklerini saklamışlar. Binalardaki ışık düzenlemeleri ve vitrinler o kadar güzel görünüyorlar ki...Yerleştirme Sanatı (enstalasyon) örneklerine bakıyor gibi oluyorum..Yağmur yağıyorsa ve dinmişse sonra...

'gece'nin insan doğasına etkisinin çok fazla olduğunu düşünürüm.Doğum'ların veya ölümlerin hep sabaha karşı olması,mehtaplı bir gece'nin duyguları coşturması ve gece sevişmeleri,cinayetlerin daha çok gece işlenmesi,hırsızlar,pezevenkler,fahişeler,her türlü satıcılar ve alıcılar...Sokakta yatanlar,evsizler,serseriler yolunu kaybedenler...Hep 'gece'leri beklemez mi! Ayrı bir dünya belki ama sanki daha 'gerçek' gündüzden.En azından ben öyle düşünüyorum.

Maskeler atılıyor sanki yüzlerden ve ruhlar insan olmanın tüm hallerini sergilemek için çıkıyorlar gece karanlığına doğru...

sağlıcakla,

gltn s,

BİR MEYHANE...

2011-06-28T02:11:00.000+03:00

Meyhaneye gidermisiniz yada severmisiniz meyhane de içmeyi.Ama öyle kalabalıklar içinde değil sakin,bahçe içinde,masaların üzerinde naylon muşambalar.Çok eskiden adı 'Şehir Gazinosu' imiş.Güzel bir kadın işletmeye başlayınca adı değişmiş.Kimilerine göre Cumhuriyet döneminin ilk kadın işletmecilerden.

Arkadaşlarınızla,kadın erkek farketmez,ailenizle hatda tek başınıza bile gidebileceğiniz bir mekan.Gündüz saatlerinde pek kimse olmuyor ama önemi yok,giderseniz sizi güler yüzle karşılayacaklardır.Aslında derdim mekanı övmek değil,dergilerde,gazetelerde onlarca yazı vardır gidip görülmesi gereken yerler hakkında.Bu yerin önemi başka.Mesela 5-6 yıl önce bilebilseydim ve bu tür bir yazıyı atlamış olmasaydım,şimdi çok uzaklarda olan 'o' rum güzeliyle, tanışma şansına sahip olup öyküsünü kendi ağzından dinleyecektim belkide!

...

Nadir zamanlar da gittiğim benzer yerlerin 'yaşanmış' veya 'öyküsü,hikayesi' hatda 'tarihi' olması çok hoşuma gider.Ayrı bir keyif alırım nedense.İçmekten öte o an bir yolculuk yaşarım geçmişle gelecek arasında..Yıllanmış dokulara bakarken eski müdavimlerinin ruhunu hissederim sanki.

Meyhane bir kültür değerimiz geçmişi yüzyıllar öncesine uzanan.Eski meyhaneler ve gelenekleri şimdi pek kalmamış ama izleri var hala Yorgo babanının hoş sohbetinde.

Bahsettiğim meyhane 'Despina Resturant' yani bilinen adıyla 'Despina'nın Yeri'..Bir rum güzeli Despina şimdi kendinden geriye kalan tek şey bu ad.Yaşam öyküsü ayrı bir yazıda belki.

"...

kur masayı madam "despina"

kirli beyaz muşamba örtülerini ser
çek sediri asmanın altına
yanına bir ince müzeyyen abla
yine mi güzeliz yine mi çiçek
hamdolsun
taze mi bitti topik
canın sağolsun
amanın yine mi güzeliz yine mi çiçek
altınbaş kadehe yağ gibi dolsun

gece çok geç
arzular şelale
haber etsek o yare
gelse bomontiden
şereflendirse bizi
olsak teyyare

yine mi güzeliz yine mi çiçek.."
diye dizeler hatırlıyorum.Şarkı olarak da söylenen.
Yaşamın içinde yer almak bazan zorluyor insanı.Sevdikleri hep yanında yer alsa da içindeki 'yalnızlık' duygusundan kurtulamıyor.Hayatda keyif alabilmek,o anı, anları yaşayabilmek,en önemlisi belki de sevgimizi sevdiklerimizle paylaşabilmek. Meyhaneler bana bunları hissettiren yerlerden.

sağlıcakla,

gltn s,

Beethoven'i dinlerken...

2011-06-24T12:27:00.001+03:00

Sakin bir gün benim için,sokak herzamanki gürültüsünü taşımıyor içeriye.Sıcaklar artmakta ama rüzgar var arada esen.Dijital ortama arkadaştan ödünç aldığım 'Beethoven' CD'lerini aktarırken bir taraftan da dinliyorum;mesela şu anda bu satırları yazarken çalan aynen şu;Beethoven:piano Sonata No.8 in C Minör Op.13 - 1.Grave-Allegro Di Molto E con Brio...

Entellektüel açılımı ne olursa olsun,Klasik müziği her dinleyişimde; o anki düşüncelerimi daha net algılayabiliyorum,ayrıca yapacağım herhangi bir işin süreci güzel geçiyor.Duyguların evrensel bir dil olan müzik'le ifade edilmesini, insan ruhunun vazgeçilmez değerlerinden görüyorum.

Belki bu yüzden;müzik dinlemeyen insanlara karşı tedirgin bir hal almışımdır.Türü ne olursa olsun 'kapat şu müziği' diyen bir ses duyduğumda irkilirim.Söyleyenin gözlerine bakmaya cesaret edemem ve inanıyorum ki bu tür insanların huzursuz bir yaşantıları vardır.Şüphesiz bilimsel bir temeli yok bu yargımın.

Kendi ruh hallerimden yola çıkarak yaptığım bir tespit,gözlemi burada paylaşabilirim mesela;şu anda çalan ise kısaca,Beethoven'in 14.piano sonatı. Düşüncelerinizin içeriği ne olursa olsun şöyle gökyüzüne doğru süzüldüğünü, zihninizden birer birer dağıldığını ...Hayal edin.
...
Yıllar öncesinden bir anı; ortaokul birinci sınıfta olmalıyım.İngilizce dersinde şarkı söylettiriliyor sıra bana geldiğinde, coşkuyla bağırarak bitirdim şarkımı.Alkışlara ilaveten gülmeler de vardı.Bu gülmeler de öğretmenin !bu yaşta bu şarkı' anlamına gelen ironik sorusunun da etkisi varmıydı bilemiyorum ama şaşkın,mahcup arkadaşlara baktığımı hatırlıyorum..! Şarkının,türkünün adı,'daha anamdan doğmadan neden ben ihtiyar oldum'.. kahkaha atıyorum bugün bu satırları yazarken..

Müziği gerçekten seviyorsanız ki aksi mümkün değil diye düşünüyorum. Sadece kendinize bu şansı tanımanız gerekiyor;dinlediğiniz müziğin türü ne olursa olsun zamanla biraz merak biraz da kendinize,ruhunuza karşı duyarlı olmakla başlayan öğrenme sürecinde sonsuz bir yolculuğa doğru adım atıyorsunuz...

Akyol sokak sakin bugün,arka pencerede kuş sesleri...Beethoven hala çalmakta...

sağlıcakla,

gltn s,

Burgazada'da bir gün!...

2011-06-12T02:27:00.003+03:00

GİDİŞ;

Kabataş'tan Şehirhatlarına binmekle başladı ada yolculuğu.Vapura son anda yetişmeye çalışanları izledim.Hiç tanımadığım,tanıyamayacağım insanların fotoğrafını çektim.Yıllardır hobim olsa da fatoğraf çekmenin bu özelliğini hiç sevmedim,sevemedim..Kınalıada'ya yaklaşırken ,vapurun yanaşmasını bekleyen insanları görünce;mahsur kalmış,özgürlükleri kısıtlanmış gibi bir duyguya kapıldım bir an.Ada'da yaşamak başka bir tutku olmalı diye düşündüm sonra.Seversiniz ya hani;bir şehri, içinde yaşayan birini, tüm zorluklara rağmen,çektiğiniz ve daha çok çekeceğiniz hüzne rağmen seversiniz ya..Hani aşk gibi bir şey olmalı ada'da yaşam..diyerek!

ORADA;

Fazla değil yaklaşık bir saat sonra küçük bir tatil beldesinde buluyorsunuz kendinizi.Ada yaşamında yasak olan arabaların olmadığını çıngırak sesleriyle geçen faytonlardan hemen anlıyorsunuz.Kısa bir telefonla sizi karşılayan,içinizi ısıtan bir tebessümüyle kucaklayan dostunuz,yareniniz,sevgi adına ne varsa vermek istediğiniz gelip-alıp götürüyor kendi dünyasına...Terastan;hem yakın hem uzak gibi kalan İstanbul'a , diğer yanda içtenlikle,sevgiyle şen şakrak 'sofra' hazırlayanlara bakıp;hangisinin daha'muhteşem'olduğuna karar vermekte zorlanmıyorum. Kadehimi kaldırıp bir şeyler söylemek istesemde duygular boğazımda düğümlenip kelimelerin geçisine izin vermiyor. İçimden sağlıcakla,mutlulukla diye düşünebiliyorum ancak.Sevinçlerin çokça yer aldığı sohbetlere üzerimizde çığlık çığlığa uçuşan martılar da eşlik ediyordu.

Metropol yaşamının üzerimize sinmiş tüm negatif oluşumlarından kurtulmak için uzun tatil planları yapmamız gerekmiyor.Burgazada'dan, İstanbul'a uzaktan bakıp 'sana rağmen' dercesine denize kulaç açmak yetiyor...

DÖNÜŞ;

Paylaşılmış,yaşanmış,yaşamaya çalışılmış,tadılmış,sevinçler,sohbetler,sevgiler...Vee kalan duygular yüreğimde onları alıp getirdim ada'dan.Orada kalmaktan hoşnut olsalarda özgürlükleri hiç kısıtlanmasın diye Fındıklı parkından salıverdim gökyüzüne doğru...

sağlıcakla,

gltn s,

Helena TRESTİKOVA...

2011-06-11T00:33:00.001+03:00

'..Prag'daki ünlü sinema okulu FAMU'dan 1974'te mezun olan Helena Třeštíková, yalnızca Çek Cumhuriyeti'nin değil dünyanın ve çağımızın yaşayan en önemli belgeselcilerinden biri. Son 35 yıldır imza attığı filmlerle gözlemci belgesel türünün ustaları arasında özel bir yer edinmiş, özellikle konularını yıllar boyunca takip ederek oluşturduğu yoğun emek ürünü filmlerle isim yapmıştır
2008 yılında En İyi Avrupa Belgeseli seçilen- “Rene” tam 20 yıllık, geçen yıl tamamladığı “Katka” ise 14 yıllık bir takibin sonucu ortaya çıkmıştır.'
...

Aksanat'da Sinema Dersine gitmiştim.Uzun yıllara dayalı filmlerinden örnekler gösterdi ve hikayelerini anlattı.Uzun soluklu projeler üretsede izlediğim filminden pek etkilenmedim.Küçük yaşta hırsızlıktan hapis yatan bir gencin büyümesini izlemek çok ilgimi çekmedi.Kendi hayatına doğrultsa objektifi benim için daha ilgi çekici olabilirdi diye düşündüm.Ama emeğine saygı duymamak imkansız.İlginç bir kadındı!...

21 mayıs 2011 Beşiktaş İskelesi...

2011-05-22T23:43:00.001+03:00

Maltepe Üniversitesi'nce hazırlanan bir çalışma...

ayrıca...

..yelkenler fora...

sağlıcakla,

gltn s,

Sevgi ve Hoşgörü Gönüllüleri!..

2011-05-05T17:41:00.000+03:00

Bir davet almışsınızdır,gitmeniz gerekir ve gidersiniz.Küçük yüreklerin açtığı bir fotograf sergisi.Destek veren büyükler.Elinizde fotograf makinesi öylece izlersiniz, bilirsiniz 'an'ların ne kadar değerli olduğunu bu yüzden belki belgelemek istersiniz.Orada, sergi açılışında fotograf tarihine geçmiş insanlar, hiç yorulmadan,gücenmeden,üşenmeden sevgi ile destek için gelmişler.Balıkesir Sevgi ve Hoşgörü Gönüllüleri yorgundular ve açıkmışlardı.Bir ara bayılmak üzere olan birisi bile vardı.Gölgeler,görüntüler,sohbetler,projeler,umut vadedenler...Tebessümünü eksik etmeyenler..Bir öğleden sonra İstanbul Üsküdar da,Altunizade Kültür Merkezinde;muhtemelen pek çok fotograf sever dostların mesai saatlerinde olduğu bir zaman dilimin de..Bir gündü ve böylece geçip gitti...

sağlıcakla,

gltn s,

1 mayıs 2011/taksim

2011-05-02T01:15:00.000+03:00

Çok eğlendim çok.Kutlayanlar,oynayanlar,slogan atanlar,yorulanlar,dönenler,yeni gelenler,gezenler,merak edenler,fırsat bu fırsat deyip para kazanmak isteyenler,duyuru dağıtanlar,şarkılar,türküler ve kürtler...Şimdilik bu kadar.Çok yoruldum çok.İşçileri aradım ama ortalarda bulamadım.Sanırım başka yerlerdeydiler ben göremedim.1 mayıs bahar bayramımız kutlu olsun.

sağlıcakla,

gltn s,

Sevilmekten neden korkar insan!

2011-04-26T05:01:00.001+03:00

Korkularımız..İnsan'a ait değildir sadece, korku sanırım tüm canlılar için geçerli bir olgudur diye düşünüyorum.Belgesel filmlerde vahşi yaşamı seyrederken av ve avlanan arasında yaşanan korkulara şahit oluruz.İzlediğimiz belki de sadece yaşam mücadelesinin yansımalarıdır.Aslan yaşamak için karnını doyurmak, avlanmak zorundadır.Bu durum geyiğin yaşamına mal olsa da.
Güncel yaşantımızda üç  korkudan bahsedilir:yalnızlık,sağlık ve parasızlık...
Aslında birbirlerini tamamlayan unsurlar bunlar biri olmadan diğeri olmuyor veya biri olmadan diğerinin anlamı kalmıyor.Sistem bu üç kural için işliyor gibi.Korkuların evrensel olması,paylaşılması da bu yüzden olabilir.
...
Sevgi,sevmek,sevilmek,aşık olmak...İnsanlık var olduğu sürece aranılan,istenilen,özlenen değerler olmuştur hep.Sevginin tek gerçek olduğunu-ölümden başka-savunanlar,uğruna ne mücadeleler verenler vardır.Duygular dünyasında yer alır sadece ,somut değil soyut bir kavramdır sevgi..Elle tutulmaz,gözle görülmese de algılanabilir ancak.Çok yoğunsa aşk gibi, hissedilir yüreklerde.Kelimelerin anlamını yitirdiği dünyada gezinir sevgi.Dokunmayla haz verir bazen.Aşk halleri köle yapar insanı kendine, mantık devre dışı kalmıştır.Dibe doğru çeker bazılarını ,bazende göklere ,bulutların üstüne çıkarttığı anlatılır.Gözyaşına dönüşüp sele karıştığıda abartılanlar arasında yerini alır.Ama vazgeçilmez,karşı konulmaz bir haldir.Binlerce tarifinin olması ne olduğunun tam olarak bilinemediğinden kaynaklanıyor olabilir..Aşkın hallerini,tarifini sıralamak kitaplara sığmayacak kadar çoktur.Her insanda her bedende başka başka olan...
...
Sevgi ve aşk ayrı gibi tanımlansa da aynı kaynaktan su içtiklerini düşünürüm.Sevilmek karşılıksız olsa bile başlangıçta haz verir insana ego kabarır çoğu zaman.Kimilerini de korkutur.Korkunun kaynağı nedir aslında bilinmez!
sevginin yaşamsal ve aranılan bir şey olduğunu düşüdüğümüzde mantıklı gelmeyebilir bu korku.Ama birazcık derinlere daldığımızda korkulanın sevilmek değil 'sevgi'nin kendisine yüklediğimiz 'anlam'da olduğunu görebiliriz.Ve seven,sevilen kişiye karşı değişkenlik gösteren.
...
Sevgiyi,aşkı İnsanlar arasında yaşıyorsak karşılıklı olması makbuldur.Ruhu yormaz huzur verir,enerji depolar ve ışığını yürekten alıp gözlerden yansıtır.Tensel hazlar sevginin,aşkın seronomisi gibidir bedene 'ten' olduğunu hatırlatır.Tüm bunlara rağmen;
Severken çok sevilmekten neden korkar insan? Cevabı varmıdır bu sorunun.Aslında korkulan nedir!Sanırım bunun cevabını ancak bu korkuyu yaşayanlar verebilir.Tabi iç dünyalarında yolculuk yapıyorlarsa,yaptılarsa!.. Yolculuk;gitmektir,görmektir,bilmek ve anlamaktır.İster bir Otobüse binin,ister ruhunuzda bir iç yolculuğa çıkın sonuç aynıdır.Görürsünüz,bilirsiniz ve anlarsınız.
Yola koyulmak,yolculuk,seyahat etmek; ister yeryüzünde ister duygu,ruh dünyanıza doğru olsun cesaret ister ve bu cesaret enerjisini,kuvvetini,ateşini yürekten alabilir ancak.Sevgi yüreğimizde ne kadar çok yer kaplarsa cesaretimiz de o kadar çok olur diye düşünüyorum.
İnsan çok sevilmekten neden korkar sorusuna dönersek;  sanırım cevabı iç dünyamızda saklı olarak kalacaktır ve bazılarımızın farkında olduğu,bildiği...

sağlıcakla,

gltn s,

LAVİNİA!

2011-04-25T00:51:00.000+03:00

Sana gitme demeyeceğim.
Üşüyorsun ceketimi al.
Günün en güzel satleri bunlar.
Yanımda kal.

Sana gitme demeyeceğim.
Gene de sen bilirsin.
Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim.
İncinirsin.

Sana gitme demeyeceğim.
Ama gitme, Lavinia.
Adını gizleyeceğim
Sen de bilme,Lavinia.

Özdemir ASAF.

Sıra bende!

Bir bulut sevdim bugün,
Koyu gri, arkasında parlayan bir ışık huzmesi.
Hani gelmeyen güneşin habercisi gibi.
Hasret kaldığım,özlediğim 'sen' gibi.

g/s

sağlıcakla,

gltn s,

Şairin Şiiri!

2011-04-14T00:39:00.000+03:00

Bugünler de Murathan Mungan'ın son kitabının reklamı var.Film festivaline giden herkesin mutlaka 'o' kitaptan haberi vardır.Film izlemeden önce reklamını izliyoruz çünkü.Kitabın adı 'Şairin Romanı' bu yüzden başlık olarak esinlendim.Kendim için değil Özdemir ASAF'tan dizeler yazacağım bugün.

DÜŞMAN

Ben düşmanım,
Etten,kemikden,kandan.
Gözlerimi çevirmişim yüzüne..
Bakıyorum
Utanmadan.

Ben düşmanım,
Ölmeni değil,
Gülmeni gözleyen,
İyi şeyler söyleyen,
Özleyen.

Geceler geçiyor bir bir..
Parlıyor yıldızın.
Onda beyazın,sarın,kırmızın.
Biliyorum,
Yıldızların en parlağı senin.

Ben düşmanım,
Sevgiden,aşkdan,arzudan.
Elleri taş devrinden kalmış,Dimdik duran,
Gözlerine bakan bir düşman.

KIVILCIM

Ama ben en çok şeyi
En kısa zamanda sana söyledim.
Yalnız sana.

INCOGNITO

Seni görünce
Aynı anda geçer aklımızdan
Aynı düşünce...
Bir duvar gibi aramızdan.

...

Gece,müzik hafiften bir esinti,
aklında bir şeyler kalmış olmalı,
yazıya dökerken içindekileri..
yüreğinde buruk bir aşk,
kekremsi arada boğazı yakan,
O çok sevdiğim eski şarap gibi...

bu da benden,

sağlıcakla,

gltn s,

Nisan!

2011-04-04T23:34:00.001+03:00

Gözlerimizin açılması doğum esnasında ise;ben nisan ayında açmışım dünyaya gözlerimi.'..Nisan yağmurlarıyla gelen bereketsin sen..' diye bir şarkı vardı.Ailem için bereket getirdim mi bilemiyorum ama bahar ayında doğmamın çok anlamlı olduğunu düşünmüşümdür hep.Doğayla bütünleşen bir paylaşımı kucaklamak gibi.Toprak özellikle, kıpırdanmaya başlar,tohumlar ekilmeye,kuzular melemeye derler ya öyle bir şey.Çok seviyorum baharı bu yüzden.İklim değişikliği her geçen yılda varlığını hissettirse de eski mevsim beklentilerimizden vazgeçmedim daha.Bu yüzden güneşli havaların yazdan önce geleceğini ümit ediyorum.Malum birden başlayan sıcaklar bu serin günleri aratmıştı geçen dönem.
...
Havalar serin hat da soğuk olsa da İstanbul'da zaman geçirmenin olanakları sonsuz!.Festival başladı.Filmler beğenize,isteğinize göre olmanın ötesinde seyrettiğinizde dünyanıza yeni pencereler açacak kadar önemli,birbirinden değerli çalışmalar var.Üstelik çok ucuzz.Kapitalizme kültür açısından hizmet etmek ruhunuza bahar esintisi sağlayabilir de.Bana öyle hissettiriyor.Bu yüzden festival zamanını kaçırmayı düşünmedim hiç.
...
Geçen gün City's Nişantaşın da filmden çıkmıştık ki çığlıklar sardı sokağı.neler oluyor demeye kalmadan sokak zombi gençlerin merasim töreniyle dolup taştı.Çığlıklardaki enerji,yüzlerdeki kan görünümündeki boyaları seyretmek bile yaşadığınız memleket sorunlarının bir an düşüncelernizden uzaklaşmasına vesile olabiliyor.Neşe ve sevinç'in aslında önemli bir gereksinme olduğuna kanaat getiriyorsunuz.Umarım bu tür saçma etkinlikler çok olur ve biz düşünmeden güleriz milletçe...
...
Bugün İstiklal'de Atlas sinemasında festival kapsamaındaki 'Torino Atı' filmine gittim.Seans başlamadan önce gelen ünlü sanatçıları görünce;Tuncel Kurtiz,Uğur Yücel,Derya Alabora vs.'.Hımm!'dedim.Kendi kendime 'kitapçıkta kısa tanıtımını okuyarak seçtiğim filmle isabetli bir karar vermişim diyerek ,ezik köylülüğümü cehaletin kollarına attım.Sadece ünlü oldukları için seçtikleri filmin entellektüel bir değeri vardır mutlaka diyerek.Aslında insanın düşünce dünyasının gelişiminde sadece kendi fikrinin olabilmesiyle mümkün olabileceğini bizzat yaşayarak çok geçmeden anladım.İyi ya da kötü ne olursa olsun kendi fikrim olsun diyerek film izlemeye bir saat tahammül edebildim ancak.Ve bitirmeden çıktım.Merak edenler olabilir ve beğenenler de vardır şüphesiz bu yüzden bu konuyu burada kapatıyorum.Çıkarılan ders;filmin konusun da geçen 'Friedrich Nietzche'nin isminin bile yetmeyeceğini düşünüp, Seneye kitapçık okuyuculuğundan terfi edip araştırmacı izleyici profilimi devreye sokacağım ki 'torino Atı'nın tekmeleri canımı acıtmasın(!)...
yarın başka filmler var ve sevinçler de...

sağlıcakla,

gltns,

Sevdiğim!

2011-03-15T02:14:00.001+02:00

Kadın içi titreyerek sevdiği erkeğe baktı.Gözlerinde beliren hüzne anlam veremedi.Neden diye kendi kendine söylenir gibi olsa da aslında biliyordu..Sarıldı boynuna koklayarak öptü yanaklarından.Hep böyle yapıyordu öperken mutlaka kokluyordu sevdiğini.Adam tebessüm etti.Bu kez gözlerine bakan sevdiğiydi.Sessizce konuşmadan öylesine bakıştılar bir süre.Sonra 'sevdiğim,güzel yarim!' dedi adam.'güzel yarim' demesini yadırgıyordu bazen kadın çünkü güzel bulmuyordu kendini.Ama her seferinde o 'hayır güzellik bir bütündür,sadece göz,yüz değil' diyor ve ekliyordu;'sen güzelsin,her yönüyle ruhunla ve bedeninle...' o kadar içten söylüyordu ki kadın bu güzel sözlerin sonrasında kendisini güzel buluyordu nasılsa!..
...
Sevgiden,aşktan bahsetseler de yaşamın zorluklarından daha çok konuşuyorlardı.Yinede şükrediyorlardı.Mutluydular. Olumsuzluklara rağmen birbirlerini sevmekten hiç vazgeçmediler. Zengindiler bu yüzden.
...
'Bahar geldi artık ' dedi adam.Kadın 'havalar yinede soğuk güneşli olsada' dedi.Ellerini tuttu adam,sevdiğine yine o gizemli bakışlarından birini daha yolladı.Kadın 'ama dedi zaman çok kısa' olmuyor böyle.Cevap vermedi...Sustular durumlarını kabul ederek.Onayladılar çaresiz.Sarılıp koklayarak yine öptü kadın.Bunu hep yapıyordu ve ses çıkıyordu öperken sonradan utanıyordu...Kendi kendine kızıyordu 'bi türlü sessiz öpmeyi başaramıyorum'...'güzel yarim,tatlı yarim,nazlı yarim...'dedi sevdiği.
...
Güneşe doğru çevirdiler başlarını gözleri yumuk.Hayallere daldılar bir süre.Gözlerini açıp gökyüzüne baktılar.Hava çok güzeldi ve bahar gelmişti.'hadi kalkalım' dedi adam.El ele tutuşup yürüdüler otobüs durağına kadar.Sonra 'hadi geç karşıya sen' dedi adam.Kadın ayrılmak istemiyordu, boynuna sarıldı,öptü yine sesli.Geçti karşıya sevdiğini daha çok kızdırmamak için çünkü her seferinde tartışıyorlardı bu yüzden. karşıya geçip bekledi yine sevdiğini gelen otobüse binerken izleyecek ve birbirlerine el sallayacaklardı uzaktan.
...
Güzel bir gündü, sevdiğiyle birlikte olunca daha çok parlıyordu güneş sanki.Ya da ona öyle geliyordu. 'güzel yarim,tatlı yarim,nazlı yarim..'sözlerini bir kez daha düşündü yolda yürürken.Tebessüm belirdi yüzünde kadının ve kimsenin duyamayacağı şekilde '.canımın içi...' diye söylendi kendi kendine...

sağlıcakla,

gltn s,

Güneşli bir gün!

2011-03-13T23:08:00.000+02:00

Yağışlı ve soğuk günlerin ardından doğan güneş ve günlerden pazar olunca...Ne gibi görüntüler var İstanbul'un Fındıklı Parkın da,Gümüşsuyu'nda ve Taksim ve İstiklal caddesin de acaba diyerek yürüyüşe çıktım.Yaptığım yürüyüş esnasında gördüklerim ve akılda kalanları kısaca yazmaya çalışacağım. Öncelikle Fındıklı Parkından bahsetmek istiyorum..Bu parkın en önemli özelliği Panoramik İstanbul manzarasını oturduğunuz yerden sadece başınızı yavaşça çevirerek görebilmenizi sağlamasıdır.Sola çevirince;iki kıtayı birbirine bağlayan 'boğaz köprüsü'nü,aynı yönde gözünüzü aşağıya kaydırınca,Ortaköy Camisini ve karşı kıyıda caminin tam karşısına denk gelen tarafın da Beylerbeyi sarayı'nı...
...
Park'ta denize karşı herhangi bir yere oturup sabit bir şekilde baktığınız da 'Kız Kulesi'ni,Sağa çevirdiğinizde başınızı;İstanbul'un meşhur siluetini oluşturan Saray Burnunu,Topkapı Sarayını,arkasında minareleri ile hemen gözünüze çarpan Sultan Ahmet Cami'sini görürsünüz..Tüm bu görüntüler en belirgin bilinen güzellikler yoksa aralarında ve daha uzaklarda bilen gözler için çok fazlası var.Benim bildiğim bunlar şimdilik.
...
İşte benim gözümde böyle bir yer Fındıklı Parkı ve çok seviyorum..Bugün yürüyüş için indiğimde çok kalabalıktı.Ortalar da yürümek, oturup etrafı izleyen insanların manzarasını engellemekten başka bir işe yaramayacağını bildiğimden çok kalmadım ve devam ettim.Kimler yoktu ki,uzak yerlerden geldiği belli olan çiftler,yakın civarda oturup gazetesini denize karşı çay içerek okumak isteyenler,belediyenin ısrarlı yasaklarına rağmen çok az olan çimenlerin üzerine kilim,battaniye sermiş piknik yapanlar.Genellikle bu piknik sahipleri parka yakın Beyoğlu'nun bazı mahallelerinde oturan romenler ve çingene diye ötekileştirdiğimiz zevk ve sefaya her daim hazır insanlar.Her ne kadar çevreyi hoyratça kullansalar da etrafa yaydıkları mangal dumanını da saymazsak neşelerini,uzaktan izlediğim sohbetlerini seviyorum.Çekinmesem oturup yanlarına katılacağım sohbetlerine.Henüz çekinme modundayım.Neyse parktaki izlenimleri ayrı bir yazıda anlatırım.
...
Gümüşsuyu'nun hangi sokağıydı tam olarak hatırlamıyorum ama Kabataş Set üstünden yürüyerek yukarı doğru çıktığımda caddeye yakın yokuşun sol tarafında yer alan bir binanın alt katında bir grup insan dans ediyorlardı.Müzik ve seslere doğru bakınca hemencecik görebileceğiniz bir yerde.Perdeler açık.Dans dersi aldıklarını düşündüğüm bir grup insan.Daha çok ritmik spor hareketleri yapıyorlar gibi geldi bana o an geçerken gördüğüm kadarıyla...
...
Ve Taksim Meyda'nına Gümüşsuyundan doğru yürüyüp geliyorsanız benim gibi köşeyi döndüğünüzde gördüğünüz manzara şöyle olacaktır.Güneşli bir gün demiştik ya sanki 'O güneş' taksim meydanında eylem yapıyor ve o eyleme katılmak,destek vermek için gelen insanlar..Henüz bahar renkleri giysilere yansımadığından kara kara dolaşan ,sağa sola hareket eden yığınlar gibi bir şey gördüğünüz.Anıt ortada o yığınların dağılmaması için görünmeyen bir ip bağlamış sanki etrafında döndürmekte...Kalabalık öyle ürkütücü geliyorki bazen korkup İstiklal Caddesinin başından yönünüzü sıra selvilere doğru çeviriyorsunuz.Ben de öyle yaptım.
...
İstanbul'un güneşli havaların da gezilebilecek ve havanın ruhuna uygun, izlediğinizde,gezip gördüğünüz de huzur bulabileceğiniz o kadar güzel yerleri var ki!...İstiklal Caddesin de yürümenin nerede ise işkenceye döndüğünü gördükçe aklıma gelir o yerler...O güzel yerler de güneşli bir pazarın keyfini çıkaranlar da vardır şüphesiz!.. 'o' yerleri gidip görüntüleyip yazmak istiyorum.Umarım tembellik etmem..

sağlıcakla,

gltn s,

kumrular!..

2011-03-02T23:53:00.001+02:00

Uykusuz bir gece de arka pancereyi, temiz hava iyi gelebilir diyerek açtım.Bir sigara yaktım ve onları gördüm. kıpırdamadan birbirlerine yaslanmış.Soğuk,rüzgar ve yağmura karşı tek dal üzerinde...Sanırım benim için de sevginin anlamı böyle bir şey;şartlar ne olursa olsun, sarılmalı insan sevdiğine 'kumrular'gibi...

gltn s,

Bazen!...

2011-02-11T03:22:00.000+02:00

Geceyarısını çoktan geçen zamanlar da insan ne yapar; uzandığı yatağından kalkar uykuya bozuk gözleriyle başucunda sıralanmış kitaplardan birisini alıp okur,ya da yazar içinden ne gelirse tıpkı şu an benim yazdığım gibi..Saçmalama olasılığı yüksek olan bir yazıdır kuvvetle muhtemel.Ama cesaretle yazar yine de.Sessizlik o vakitlerde arkadaş gibidir hemencecik yanı başında sarıp sarmalamış sanki..Bazı sesler gelir kulağına anlamsız sesler.Sokaktan belli belirsiz uğultular,üst kattan ayak sesleri belli ki uyumayanlar var hala diye düşünür.Arada sobadan yükselen çıtırtılar.Doğalgaz sobasıdır bu plakası kocaman olan...
...
Aklına gündüz yaşadıkları veya yaptıkları gelir.Bir arkadaşla öğle vakti buluşmasıdır bu.Dostluk ve sevgi üzerine konuştuklarını hatırlar.Ruh halinin gel-gitlerinden sevdiklerinin korkularını görür yine bu konuda da konuşulur ama çözümü yoktur bu hallerinin.Yaşamın kendisine yüklediği manadır belki de lakin bilinmez...
Sonrasın da kendi kendine analizler yapar;neden böyleyim çok severken uzaklaşma halleri neden diye hayıflanır.Bir çok sebepleri bulunabilir ama kendisi bildiğini zanneder sadece.
...
Başlangıçta yazdığım gibi çokda anlamı yok bu yazdıklarımın ama sonradan okuyunca belki bir şeyler ifade edebilir.
...
Bildiğim ruh halimin gereğinden fazla duyarlı olması bazı durumlar karşısında.İçimde yaşadığımı düşündüğüm duyguların dışa yansıması yanlış anlaşılmalara sebep olabiliyor.Uykusuzluğumun nedeni de istemediğim durumların ortaya çıkmasından duyduğum kaygı olabilir...
...
Aşkı düşünmek iyi geliyor böyle zamanlar da..Sonrasında oluşan sevgiyi de..Sıkıntılı hallerimin aşkla ilgisi varmıdır gerçekten bilmiyorum.Yaşamanın bir mucize olduğunu düşünmek ve mücadele etmekten yorgun düşmek mi herkes gibi veya pek çoğumuz gibi...Olabilir diye düşünmekteyim şu an.
...
Aşkı,aşık olmayı,aşık hallerimi seviyorum.Ve şükrediyorum bunları yaşayabildiğim için.Belki bu nedenle karamsar gibi gözüken durumlarım birden yaşama sevincine dönüşebiliyor.Nasıl dönüşmesin ki; ömür denen şeyin aslında paha biçilmez bir tatil olduğunu düşünürsek.Öyle ya bir şekilde tek gerçek ölüm.Kalıcı değiliz hiçbirimiz.Ne yaşanılırsa yaşansın geriye dönüş yok sadece gelecek 'son' var.O halde saçmalamayı bırakıp güzel şeylere odaklanmalı insan.Hüzün hep olacak ama sevinçlerimiz daha çok olsun diyerek...
En azından ben öyle yapmaya ve yaşamaya çalışıyorum.
...
Gel-git veya med-cezir başka bir ifadeyle...Var olacak yaşadığım sürece ve ben bu hallerimden şikayetçi olsam da bazen seviyorum yinede.Sonrasın da geriye tortular bırakıyor içinde türlü şeyler barındıran ve derinliği özlüyorum yüzme bilmesemde!...

sağlıcakla,

gltn s,

ocak 2011 ve 5 Şubat.

2011-02-06T00:59:00.000+02:00

Yazmak konusun da sıkıntılarım var nasıl aşacağımı bilemiyorum.Düşüncelerim de o kadar çok konu varki paylaşmak istediğim lakin sanki tüm kelimeler birbirine kenetlenmiş çözülmek istemiyor gibi.Bazen etkilendiğim bir filmi,okumaktan zevk duyduğum bir kitabı,tadını çok sevdiğim bir yemeği,dinlediğim şarkıyı mesela...
Gün boyu yaşadığım bir durumu,aile bağlarının garipliğini,sevdiğim kişileri,neden bazı insanları sevemediğimi,öfke nöbetlerimi,alakasız konuların etrafında dolaşmalarımı mesela...
Sıkıntılı bir ruh hali içinde dolaşırken sokakları,bi şey herhangi bir şey olduğunda coşkuya dönüşen neşemi,müzik yaparak para bekleyen sokak çalgıcılarını çok sevdiğimi,efkarlanıp birden rakı içme isteğimi mesela...
Günlerin belirli bir dönemde hızla geçmesinden duyduğum endişeyi,gezip görmek istediğim yerleri,İtalyanca öğrenme isteğimi,Toskana hayalimi,Şarap mahzenlerini dolaşmayı,fotograf çekmeyi,oturup yüksek bir nokta da manzaranın keyfini çıkarırken sigara içmeyi tadını çok sevmesem de...
Yıllara dayalı arkadaşlığın illaki dostlukla sonuçlanamayacağı gibi yeni tanıdığınız bir insanın özlemini çektiğiniz sıcak dostluğu,arkadaşlığı,sevecenliği paylaşabileceğinizi mesela...
Günün herhangi bir saatin de daha çok da geceleri nedense;sorguladığım yaşamı..
...
Yazmak,ayrıntıları paylaşmak isterdim.Kelimelerin disiplinsizliğini çözebilseydim mesela...

sağlıcakla,

gltn s,

Aralık 'Son ay'

2010-12-07T00:01:00.000+02:00

Yılın son ay'ı , yeni başlangıçların ve ertelenmiş projelerin kıpırdanmaya başladığı bir ay olarak başladı diyebilirim.Ve arkasından herkes için 'yeni' benim içinse'eski' bir yıl geliyor.Gelecek gün ve ayların hiç bir şeyin eskisi gibi olamayacağı gerçeğini bir şekilde göstereceğinin farkındayım..Olumlu-olumsuz her ne olursa olsun yaşayabilmenin üstelik keyif alarak,neşeyle,sevgiyle,tutkuyla paylaşabilmenin ise devam edeceğini de biliyorum.Sevdiğim...Sevdiğim...
...
Yıllar önce bir yerde okumuştum 'Kaderimizi çizen şey düşüncelerimizdir.'diye sanırım bir filozofa ait.Bunun gerçek olduğunu düşünürüm çoğu zaman.Başlangıçlar bazen bizi tedirgin,güvensiz ve hatda birazcık korkutsa da ruhumuza iyi geldiği gerçeğini değiştiremiyor.Bilinmeyenin heyecanı veya yeni ama bildik şeylerin farklılıkları ...Her ne olursa olsun 'başlangıçlar'ın yaşantımıza etkileri büyük olabiliyor.
Etkilerden kastım duygu,his dünyamız şüphesiz.Hiç kimsenin göremeyeceği,bilemeyeceği bir giz alanı duygularımız.Bazen ifade edebiliyoruz.Bazen abartıp 'sanat' haline dönüştürebiliyoruz mesela.Yazıyoruz,çiziyoruz veya her ikisini de katarak göstermeye çalışıyoruz.
Sevdiğim...Sevdiğim...
...
İsmini çok sevdiğim son ay Aralık.Anlamlı gelir nedense! Aralık 'kapı aralığı' mesela.
Kapı aralığında bir ışık huzmesi bazen içeri dalıp etrafı aydınlatan.Gözlerimizi kısarız çok parlaksa veya arkasında beliren gölgenin kime ait olduğunu anlamak için açarız gözbebeklerimiz büyüyünceye kadar.

Aralık.Yılın 'Son ay'ı ve taze başlangıçlar için kapıların aralanması.
Sevdiğim...sevdiğim..Ah sevdiğim nerdesin!.

sağlıcakla,

gltn s,

Aşık olduğum şehrin sokaklarında dolaşmak!

2010-11-07T22:55:00.001+02:00

Fındıklı parkına inip çay içmeyi çok seviyorum. Akşam üzeri özellikle,oturduğunuz yerden aynı anda hafif açılarla başınızı çevirdiğiniz de asya-avrupa kıtasını,kız kulesini,boğaz köprüsünü,beylerbeyi sarayını,sarayburnunu,topkapı sarayını,ayasofya'yı,sultanahmet camii..vs.görmek,görebilmek..Bir çay yudumu eşliğin de...İstanbul'u içinize çekmek,çekebilmek mesela.
...
Tarihi yarımada da özellikle;kapalıçarşı,eminönü çevresinde dolaşmayı da seviyorum.Yorulup gezmekten bi şeyler yemek istediğim de 'Özkan Pidecisi'nde oturup etrafı seyrederek soluklanmayı mesela...
...
Sobacılar çarşısında sobaları es geçip küçük tahta kaşıkları almayı her seferinde..Küçük,renkli cam mumlukları almayı annemin 'yeter artık,her taraf mumlarla doldu' demesine aldırmadan.
...
Kapalıçarşı'yı dolaşırken hayal kurmayı;küçük objeler,renkli cam abajurlar,porselenlerin en güzellerinden tabaklar,çanaklar,pamuklu örtüler,alınteri,göznuru paha piçilmez halılar,elişleriyle döşemek hayalimdeki sırça köşkümü mesela...
...
Akşam üzeri güneş batarken evlerin,binaların camlarında yansıyan alev toplarını izlemek... Onca kalabalığa,kargaşaya ve gürültüye rağmen İstanbul'da kuş seslerini duymak,duyabilmek mesela...

sağlıcakla,

gltn s,

Yağmurla Gelen Hüzün!

2010-09-24T21:01:00.000+03:00

Nihayet!..
Sonbahar esintilerinin yanında gürleyerek arada yağmuruda getirdi.Yaz sıcakları bunaltmıştı.Şükür serinliyorum artık.Lakin havaların bir kararıp bir açılmasından mıdır nedir,hafiften can sıkıntısı yüzünü gösteriyor.Şu anda bu satırları yazarken bile ruh halim sanki iki duvar arasına sıkışıp kalmış gibi...
...
Sanırım havalardan.Bazı insanlar mevsim değişikliklerinde daha duyarlı olabiliyormuş.Ben de o insanlardan olmalıyım.Ağaçlardan sararıp,dökülen kuru yapraklar üzerine yağan yağmuru seyrederken bile hüzünlenebiliyorum.Halbuki dünya da onca sıkıntı ve dertler varken,bencilce geliyor yaşadığım bu halim.Yinede kendimi düşünmekten kendimi alamıyorum.
...
Elime bir kağıt bir kalem alıyorum ve yaşayabileceğim en fazla yılları hesaplıyorum.Ki her an herşeyin olabileceğinin de bilincin de olarak.Çıkan sayıya baktığımda ; yersiz geliyor onca hüzün.Ama sonuç değişmiyor,gün ağarıp sabah olduğunda yaşamın zorluklarını kucaklıyorum.Sevinç kırıntıları arada tebessüm ederek umut saçıyor etrafıma.Mesela sokak çalgıcısının müziğini duyup pencereden bozukluk attığım da.Kumrulara arada yem verdiğim de.Çalan telefonu açıp, sevdiğimin sesini duyduğumda..Uzaklarda yaşayan dostlarımın sağlık haberlerini aldığım da mesela...Kahvaltı da fırında kızarttığım kepekli ekmeğin üzerine anacığımın köyden gönderdiği terağını sürerken... Sevinç kaplıyor kalbimi kendi kendime tebessüm ediyorum.
...
Televizyon da konusu 'aşk' olan fimler,diziler seyrediyorum daha çok.Bazen klasik bazen konusu güncel olan kitaplar okuyorum.Düşünmek sadece düşünmek de hoşuma gidiyor çoğu zaman;yaşamı,dünyayı,sevgiyi,nerden geliyoruz nereye gidiyoruz gibi cevabı olmayan düşünceler bunlar..
...
İstanbul'da yağmur var mevsim sonbahar..Arada gök gürlüyor.Can sıkıntısı yerini sevince bırakıyor.Çok değişken bir ruh halim.Bu halleri yaşamayı da çok seviyorum nedense!...

sağlıcakla,

gltn s,

Neden 'HAYIR'...

2010-08-24T02:02:00.000+03:00

Anayasa değişikliğiyle ilgili daha doğrusu 'değişenin ne olduğu' ile ilgili sağlıklı bir bilgiye sahip değilim.Çünkü değişecek mevcut Anayasa maddelerinin bile neler olduğunu bilmiyorum.Gerçekte bilenler olabilir diye kanallar da 'uzman'arayışım sonucunda; kendi bilgisizliğimin bana daha iyi yol göstereceğine karar verdim.

...

'Egemenlik Kayıtsız Şartsız Milletindir.' Sözlerindeki milletim,vatandaşım,yurtdaşım,kişiyim birey olabilmenin sancılarını çeken.'Milletvekili Dokunulmazlığı' ile seçimlerde baraj denen saçmalığın kaldırılması'na yönelik hukuki düzenlemelerin Anayasa'da yer almasını isterdim.

...

Fikrim Hür,Vicdanım Hür...Lakin Egemenliğim elimden alınmak üzere!

Cahildim şimdi 'Cahiliye'ye doğru yol var önümde!

Ve ben yürümek istemiyorum 'o' yolda!...

sağlıcakla,

gltn s,

Akyol Sokak...

2010-08-18T00:50:00.000+03:00

Söze hacet yok sanırım.Hergün tanık olduğum rahatsız edici,can sıkıcı bir durumun görüntüsü bunlar.Bir keresinde demirlerle saldırmıştı insanlar birbirlerine.Kan revan ortalık,camlar kırılmıştı.Daracık yolda ev önüne park edilen arabalar bir sokak üstünde kocaman yeni yapılmış otopark olduğu halde.Araba sahiplerinin aylık otopark ücreti sanırım sağlayacağı huzur ve güven karşısında çok fazla bir masraf sayılmaz.ama nerde bu anlayış...
Bu sokak Cihangir'in en düzgün sokaklarından biri güya!

sağlıcakla,

gltn s,

Doğuda bir yer!...

2010-08-11T23:59:00.002+03:00

Malatya,Elazığ/Arıcakve Harput...

Hani derler ya gidip göreceksin,yaşayacaksın arkadaş!..Ben de öyle diyorum memleketin sadece doğusunu değil her tarafını gezip görmek gerekiyor;Paris'ten,Venedik'ten,Prag'dan vs.önce.Özellikle yazmama neden olan durum 'gezin-görün' diye ahkam kesmek değil hiç sevmem de böyle algılanmayı.Yeğenim kamu görevlisi tayini çıktı.Elazığ'ın Arıcak İlçesine.Gidelim destek olalım canım Harput'umuza çıkıp Elazığ'ı seyran eyleyelim dedik.Arıcak şehir merkezine 103 km.akşama doğru ulaşabildik.lakin yol boyunca korku hakimdi içimizde belli etmemeye çalışsak ta herkes sessiz bir şekilde onaylıyordu bu durumu.neden derseniz aslında yol boyunca hiç olumsuz bir şeyle karşılaşmadık.Dağlarla çevrili daha çok kraterin ortasında yol alıyormuş hissi veren coğrafyası ve derin bir sessizliğin ve hemen hemen hiç kimseye,araba vs.karşılaşılmaması, karanlıkta bozuk,mıcır kaplı yolda dikkatli gitmeye çalışmanın verdiği stresten belki de korkuyorduk.Bölge Elazığ'dan daha ziyade Bingöl'e,yakın bir yerdi.Belleğimize hergün acı haberlerle işlenen terör olaylarının sıcaklığının da etkisi vardı şüphesiz bu korkuda hat da belkide asıl neden olabilir.
Nitekim bu durumu hiç de abartmadığımızı öğreniyoruz yaşayarak.Lojmanda kaldım.balkondan gözüken hemen yanıbaşımızdaki yüksek tepelerde nöbet tutan askerler.Gece yarısı dağdan inen askerlerin biz ışıksız balkonda otururken hemen altımızdaki yoldan geçişlerini hüzünle izlemek.Balkonda ışık olması yasak.Sürekli bir nöbet hali.Çünkü karşıda gözüken köy teröristlerin zaman zaman uğradığı,beslendiği bir yer ve biliniyor.
Akşam İlçeye vardığımız da zaten etraftan söylenmişlerdi bu vakte kalınır mı diye..Kelimeler yetersiz.Özgürlüğümün elinden alındığını yaşadım 3-5 gün.Acı,hüzün bir yana. Orada yaşadığım sayılı kısa günlerde bile İstanbul'u 'başka bir yer' gibi algıladım bir an.Neler oluyor,ne yapıyoruz biz. Bu korku da nereden çıktı,hep varmıydı yoksa.Özgürlüğümüz eşit yaşanmıyormu bu bağımsız yurdumuzda!!...Aklım da onlarca sorular gece karanlığında yanı başımızda nöbet tutan adını bile bilmediğim,yüzünü doğru dürüst seçemediğim mehmedimi izlerken.
....
Şimdi bu satırları yazarken Malatya Şıra Pazarından aldığım kayısıları atıyorum ağzıma.Ve televizyonlarda bağırıp çağıranların sesini kısıyorum uzaktan kumandayla.Belki de başka bir kanala geçip film izleyeceğim.Gittikçe katılaşan bulunduğu yere göre değişen ruh halim,yüreğim..Yine de aklımın bir köşesindeler daima; taş siperde nöbet tutan askerim,zorunlu hizmeti tamamlamaya çalışan polisim,Jandarmam..
sanal alemden kucak dolusu sevgiler yolluyorum varlığımı hiç bilmeseniz de...Tıpkı varlığınızı gerçek anlamda benim de bilmediğim,bilemediğimiz gibi...

sağlıcakla,

gltn s,

'Benden Selam Söyle Anadoluya'...

2010-08-10T01:11:00.001+03:00

'..Gölgeler gidip geliyor gecenin içinde. Saldırmalar bir vuruşta bir kelle uçuruyor.Ter içinde vücutlar,kudurgan bir hınçla aralıyor genç kız bacaklarını ve bu lanetli aşkı tamamlamak için de lekesiz göğüslere bir bıçak saplıyorlar...İnsanlar! siz bu dünyadan değil misiniz! Hangi şeytan teslim alıp öldürdü ruhunuzu?

Karşıda...Küçük asya kıyılarında...minicik ışıklar yanıp sönüyor. ve kocaman gözler var,yanıp sönen ...karşıda.Ve tertemiz evler var...Gizli deliklerde paralar yanıp sönüyor,ikonostazda gelin güvey taçları.Mezarlarda atalar yanıp sönüyor...Göz kırpıyorlar sırayla karşıdan...Küçük Asya kıyılarında,evet karşıda...çocuklar,akrabalar,dostlar bıraktık.Gömülmemiş ölüler,barınaksız diriler bıraktık ve şimdi hayaletler misali,oradan oraya savrulan düşler...Küçük Asya kıyılarında evet! daha dün yurdumuz olan karşıda...

Dipsiz gecenin içinden,tanıdık gölgeler kayıp geliyor...Kirliceliler ve Şevket...İsmail Bey,Kerim Efendi,Şükrü Bey...ve Ali Dayı'yla kızı...Boşuna!..Hiç biri imdada koşamaz artık...Yıkılıp gitti herşey!

Yeknesak çan sesleri işitiyorum.devenin o yumuşak,o edalı yürüyüşüne işarettir bu çan sesleri!Hörgücünde üzüm küfeleri,kuru incir sandıkları ve zeytin çuvalları,pamuk ve ipek balyaları ve gülsuyu küpleri ve şarap fıçıları taşıyıp gelen devenin!

Deveci heyyy! Kulağında karanfil, nereye gidiyorsun? Beni de al yanına! Geliyorum işte,bekle! Ve boşuboşuna haykırıp durma o güzel türküyü:Yüreğini sımsıkı kapamış herkes, işitmiyorlar!

Şevket! Tanımadın mı yoksa beni? Ben,senin dostun...ben,senin arkadaşın! Yıllarca birlikte gülüp,beraber ağladık...Ne yapıyor Şevket? Ah Şevket; Şevket!Vahşi birer hayvan kesildik! Karşılıklı hançerledik,parmparça ettik yüreğimizi! Durup dururken!..

Ve sen...Kör Mehmet'in damadı.Hele sen! Neye öyle tiksinerek bakıyorsun yüzüme? Öldürdüm evet seni,ne olmuş! Ve işte ağlıyorum...Sen de öldürdün!Kardeşler,dostlar,hemşeriler...Koskoca bir kuşak,durup dururken katletti kendi kendini!..

Bütün bu çekilen acı, bir kötü rüya olsaydı ah!..Ve yanyana...omuz omuza verip yürüseydik tarlalara doğru yeniden!.Sakakuşlarının türküsüyle şenlenen ormanlara doğru yürüyebilseydik! Ve her birimizin sevdiceği kendi kolunda, çiçeklere bürünmüş kiraz bahçelerinden gülümseyerek çıkıp, yanyana eğlenmek üzere...şenlik meydanlarının yolunu tutabilseydik!..

Anayurduma selam söyle benden Kör Mehmet'in damadı! Benden selam söyle Anadolu'ya...Toprağını kanla suladık diye bize garezlenmesin...Ve kardeşi kardeşe kırdıran cellatların,Allah bin belasını versin!.''

...
Yukarı da yer alan yazı; 1982 Abdi İpekçi Türk-Yunan Dostluk Ödülü almış Dido SOTİRİYU'ya ait 'Benden Selam Söyle Anadoluya' adlı kitaptan ve içinde geçen hikayeler..

Ne vakit Gökçeada'ya, Kayaköy'e ve benzer yerlere gitsem canlanır sanki gözümde.
Ve İngiliz Lord Curzon'u anarım içimden.. binbir öfkeyle!

sağlıcakla,

gltn s,

Gökçeada'dan önce,İmroz'dan sonra!

2010-07-27T00:30:00.001+03:00

Mübadil kimdir Mübadele nedir

Kısaca Mübadele

Kısaca Mübadele 1912-1922 yılları arasındaki savaşlar nedeniyle Balkanlar’da, Ege Adalarında ve Anadolu’da büyük acılar yaşandı. Balkan Savaşı sonrasında yüz binlerce Müslüman savaşta yenik düşen Osmanlı ordusunun peşi sıra korku ve panik içinde doğdukları toprakları terk ederek Anadolu ‘ya sığındı. Benzer trajedi, 1922 yılında Kurtuluş Savaşında yenik düşen Yunan ordusuyla beraber Anadolu’yu terk eden Ortodoks Rumların başına geldi. Bir ay gibi kısa bir süre içinde yüz binlerce Ortodoks Rum Yunanistan’a sığındı. Bu durum Yunanistan’da büyük sıkıntılara ve kaosa yol açtı. Yunanistan’ın nüfusu bir anda dörtte bir oranında arttı. Lozan Barış Konferansı toplandığında öncelikle sığınmacılar ve esirler konusu ele alındı. İngiltere temsilcisi Lord Curzon’un teklifi ve Milletler Cemiyeti görevlisi Nansen’in raporu doğrultusunda; Yunanistan’da yerleşik Müslümanlarla Türkiye’de yerleşik Ortodoks Rumların zorunlu göçünü öngören Mübadele Sözleşmesi imzalandı. Bu sözleşme uyarınca; İstanbul’daki Ortodoks Rumlar ile Batı Trakya’daki Müslümanlar hariç Yunanistan’da yerleşik bütün Müslümanlar Türkiye’ye, Türkiye’de yerleşik bütün Ortodoks Rumlar Yunanistan’a gönderildi. Mübadele sözleşmesinin kapsamına 18 Ekim 1912 tarihinden sonra yurtlarını terk etmiş olanlar da alınarak mülteciler sorununa bir çözüm bulunmuş oldu.

Tarihteki ilk ZORUN GÖÇ’ü içeren bu sözleşme ile iki milyon civarında insan yurtlarından kopartılarak, yeni yerleşim bölgelerinde yaşamaya mecbur edildi. Tarihimizdeki bu kitlesel ve zorunlu göçe kısaca mübadele, bu insanlara da mübadil deniyor.
...
Yukarıda yer alan yazıdaki tarihsel gerçek; 'gökçeada'gezisinde bazı köyleri,yerleşim yerlerini gezerken gördüklerimin karşısında hüzünle kendi kendime sorduğum 'Neden?'sorusunun cevabıdır.Belki o zaman iyi bir çözüm gibi düşünülen sözkonusu sözleşme;ne yazık ki geçen onca yıllardan sonra bile yarası hiç bir zaman kapanmayacak dramlara sahne olmuştur ve olmaya devam edecektir.

Birazcık 'empati' yapalım;Şimdi şu anda siz evinizde,köyünüzde yani 'toğrağım,memleketim'diye bildiğiniz,düşündüğünüz hatda böyle bir şeyi düşünmeye bile gerek bulmadığınız bir zamanda yani bugün refaranduma 'evet mi hayır mı?' demeliyim diye hazırlandığınız bu aylarda;siyasi irade size sormadan bir anlaşma yapıyor.Diyorki memleketin doğusundakiler batıya,batısındakiler de doğuya zorunlu göç edeceklerdir.Anlaşma Uluslararası Terörle Mücadele kapsamında alınan bir karar sonucudur.
...
Ve 'Benden Selam Söyle Anadoluya' diyecek bir sonraki yazımda 'Dido SOTİRİYU'
sağlıcakla,

gltn s,

'KADIN DEDİĞİN'...

2010-07-26T23:25:00.001+03:00

-
Kadın dediğin iyi sevişecek arkadaş. Koyun gibi yatmayacak,kımıl kımıl olacak ...yatakta. Aklını başından alacak ama, aklını sadece bununla yormayacak. Delireceksin ama delirmen hastalıktan olmayacak. Uzanıverdi mi yanına boylu boyunca, göğsünde atan kalbinin yerine koyacaksın kendini, ruhunu, herşeyini.Aşksız yatmayacak yatağa ve sen bunu bileceksin.

Kadın gibi kadın olacak kadın dediğin, çıtır çerez niyetine yemediğin. Bir gecelik değil, ömürlük olacak ömürlük. Yıllara rehaveti değil huzuru taşıyacak. En seksi leydi olmayı da bilecek,hanım sultan olup sözünü geçirmeyi de. Cıvık konulara takılıp zaman tüketmeyecek, küfretmeyecek, Kadın dediğin ayıp nedir bilecek. Sıkboğaz edip seni yalancı durumuna düşürmeyecek.Seni öyle bir tutacak ki arkadaş, sen bile şaşıracaksın öyle tutulduğuna. iki lafın başı, her tartışmada ayrılalım tehtidi savurmayacak. Sabırlı olacak ve asla gururuna dokunmayacak...

Tuzu az, şekeri çok gibi limiti olmayan prosedürlerle yemeklerle işi olmayacak. şöyle pastırmalı kurufasülyenin yanına tereyağlı pilavı konduracak şüphesiz. Salatasız oturmayacak yemeğe. Temiz olacak herşeyden önce mesela köfteyi mıncıklarken elleri . Yahut pahalı parfümlerin sindiği, boyacı küpü gibi, her öptüğünde bulaşık bir tadın kaldığı bir kadını öpmeyeceksin. Buram buram aşka sarılacaksın arkadaş. Buram buram kadın kokacak kadın dediğin.

Kadın dediğin güzel olacak ama eli yündenden çok öte birşey.Zeki olacak zeki, seni bir hamur gibi karmasını da bilecek,o hamura kendini katmasını da... Paranın güzelliğini bilecek ama ne parasızlığın ezikliğini ne de paranın kudurmuşluğunu yaşayacak.Değerlerini bir anlık hevesler uğruna terketmeyecek.Namussuzluğunu, ahlaksızlığını ancak ve ancak seni baştan çıkarırken kullanacak, yan gözle adam kesmeyecek ,başka sevgili edinmeyecek. Sarışın, renkli gözlü uzun bacaklı, beyaz tenli, ince bilekli dilber filan fasarya... Kadın dediğin hatun olacak arkadaş, sözüne güvenilir, olacak. Bileceksin ki konuşulanlar burada kalır, kapıdan çıkmaz bir daha. Ağzı sıkı olacak kadın dediğin. Sırrını tutacak ama gününü bekleyip kusmayacak...Para lazımcılardan, kürkçülerden, cep telefonu manyaklarından,dırdırcılardan, unutkanlıklarını senin üzerine atanlardan, kendi yetersizliğini seni suçlayarak rahatlayanlardan, raf süslerinden,tehtidkarlardan, kaçaklardan, kıkırdayanlardan,boş bakanlardan olmayacak. Saflığı, cahilliği, aptallığı oynamayacak, biraz ukala olabilir ancak sana rol yapmayacak. Komplekslerini güzelliğiyle örtmeyeçalışmayacak. Bir şeyi çok isterse ve inançları doğrultusunda yapacak.

En önemlisi kendini sevecek arkadaş, kendini sevmeyen kadından sana ne hayır gelir.Bir bakarsın ki yıllar sonra bu kadınla ne yatağa sığabiliyorsun, ne toprağa...Koluna takıp gezmesini de bileceksin gururla, koynuna çekip sevişmesini de şehvetle.Analığını da bilecek, çocuklarından saygı görmeyi de, anaya babaya
hürmet etmeyide...

Kadın kadın olacak be, seni sadece sen olduğun için, sensin diye sevecek.Parayla pulla, kariyerle,kimin ne dediğiyle ,sınırlamayacak.Hem sevgilin, hem arkadaşın, hem annen, hem çocuğun olacak, bağrına basacaksın huzurla... Bileceksin ki evde 'O' kadın tarafından beklenmenin zevkini hiçbir zevk yaşatamaz sana...

Öyle bir kadın işte...Nerede oyle kadın yoktur deme... Vardır vardııııııııır!..
Sende adam olacaksın seçmesini bileceksin!!!

Can YÜCEL.

Memlekete doğru!...

2010-07-13T23:12:00.000+03:00

Memlekete doğru başlayan bir yolculuğa çıkacağım yarın.Yolumu gözleyen,bekleyen,özleyen tek kişiye gideceğim.Gönlünü alıp,boynuna sarılıp,ellerini öpeceğim anacığımın.Memlekete gitmeyi çok istesemde İstanbul'da bir parçam kalacak.Biraz tebessüm alıp yanıma idare edeceğim yollarda artık.Yeni yüzler,göreceğim yol boyunca.Belki arada gülen gözler olacak lakin daha çok da hüzün var Anadolu yollarında. Her gitmelerde içim burkularak izlediğim.
...
Soğuk sularından içeceğim,köy çeşmelerinde yüzümü yıkayacağım sabah erkenden kalkıp.Komşular taze süt getirecekler içsin diye bana,evin önünden geçen herkes;Anneme 'gözün aydın kızın gelmiş İstanbul'dan!' diyecekler.
Annem sevinçle sesi titreyerek ;'..sağolun,Allah razı olsun.! diye cevap verecek onlara.Sonra bana bakıp tekrar sarılacak boynuma,saçlarımı okşayacak sanki küçük bir çocuk gibi yemem için durmadan bi şeyler getirecek..
...
Bağlara,tarlalara gideceğim.Küçük tepelerden bakıp uzaklara çoçukluğumu hatırlayacağım; ıssızlaşmış bağlarda birden çığlıklar,gülüşmeler,sesler yükselecek.Şen şakrak geçen çocukluğum,yılan görünce çığlık atıp koşarak uzaklaşmaya çalıştığım kayanın tepesine çıkarken arkamdan bir gölge gibi takip edecek beni.
...
Biraz hüzün biraz sevinç.Bir avuç şefkat alıp döneceğim İstanbul'a..

sağlıcakla,

gltn s,

Okumuş,Bir Şey Olmuş,Görgüsüz,Cahiller!

2010-07-02T03:29:00.000+03:00

Kimlerden mi bahsediyorum:öncelikle şehir merkezinde oturup bilmem ne model koccaman arabası olanlardan başlamak istiyorum.Oturduğum semt merkezi bir yerde ve mahalle sakinlerinin pek çoğu artist,yazar,çizer,oyuncu-yönetmen,ressam vs.
...
Hepsinin kocaman arabası varmıdır bilemiyorum ama bizzat tanık olduğum,bildiğim yönetmen,aktör ve ressamın arabalarından daha doğrusu bu arabaları ve içindeki sürücüleri gördükten sonra yazı başlığındaki değerlendirmeyi bir kaç sorgulama sonrası yapmam hiç de zor olmadı.

Şöyleki; insan bedenine bir elbise,kıyafet almak istediği zaman ne yapar!..Önce Mağazaya gider değil mi sonra bize yardımcı olmak isteyen tezgahtarın sorduğu ilk şey '..ölçünüz,beden numaranız kaç' sorusu olur.Bu son derece mantıklı bir sorudur ve kılık-kıyafet seçimimizin olmazsa olmazlarındandır.Peki sonra ne olur ya üzerimize,bedenimize tam oturan veya bir ya da iki beden büyük,giydiğimizde geniş,bol olan seçimler yaparız.
...
Büyük kocaman arabalar ve bunları kullananların bu anlattığımla ne ilgisi var diye düşünülebilir.Lakin ben araba modeli seçimlerinin de tıpkı bedenlerimize uyan kıyafet ölçüsü gibi alınmasından yanayım ve üstelik ne bir beden küçük ne de iki beden büyük yani tam olarak üzerimize uyan,oturan kıyafetler de olduğu gibi sahip olduğumuz,olacağımız arabaların da bu mantıkla alınmasının çok daha sağlıklı olduğunu düşünüyorum.
...
Bu benzetmede tahmin edileceği gibi yolları 'beden' olarak düşündüm .İçinde yaşadığımız memleketin kendi ekonomik ve sosyal koşulları da göz önüne alındığında; bedenleri dar,küçük olan yollarda,sokaklarda kocaman arabaları kullanmaya çalışmak,yayaların bile geçmekte zorlandığı kaldırımlara park etmek,üç kuruş kazancım olsun diye otoparka değil evinin önüne kocaman arabasını park etmek.Dolayısıyla iyice daralan sokaktan geçmekte zorlanan,tıkanan diğer sürücülerin haklarına tacizden öte tecavüz etmek.
...
Çok şey var aslında bu konuda söylemek istediğim ama burada noktalamak istiyorum şimdilik.Kocaman arabaları kullananlar;okumuş,bir şey olmuş, görgüsüz cahiller'dir. Sürücüsü kim olursa olsun bu konuda kesin hükmüm.Başka bir şey gelmiyor aklıma yaşadığım çevreye,ait olduğum kültüre ve ülke ekonomisine baktığım zaman.

sağlıcakla,

gltn s,

Doğal yaşam!

2010-06-28T00:13:00.000+03:00

Bir yer hayal ediyorum;sahil kenarında küçük bir kasaba,belde veya nüfus yoğunluğu çok olmayan bir yer.Çok sıcak geçmeyen mevsimleri olsun.Meydanlara kurulan pazar yerleri ve kurulan bu pazar yerinde yöresel meyveler,sebzeler..Tebessümü eksik omayan yüzlerin daha çok olduğu..Çocukların tepelerde uçurtma uçurdukları bir yer.
...
Son zamanlar da bu hayalimin sadece bana ait olmadığını okuyor,görüyor ve dinliyorum.Diğer blogum da yazdım.( gultens.wordpress.com) kapitalizm veya yaşadığımız bize dayatılan bu sistem gittikçe hem kırsaldan uzaklaştıyor hem de uzaklaştığımız yere özlemi körüklüyor.Mutsuz oluyoruz.Bireysel çabalarla mutlu olabilmenin felsefi yollarını arıyoruz.Bu arayışımızı gören bu bu sistem yine kendi tuzaklarıyla mutlu yaşayabilmenin belirli bir ücret ödeyerek mümkün olacağını öğretiyor.
...
Vücudumuzun büyük bir bölümünü su oluşturuyor biliyoruz ve bildiğimiz bir şeyde oksijensiz,havasız yaşamayacağımız.Aşk gibi sevgi gibi ruhumuzun sağlığı için olmazsa olmaz değerleri,duyguları bi şekilde hiç para vermeden sahip olabilme gücüne sahibiz.Açlık ise eskilerin yapabildiği gibi sadece doğal besinlerle giderilebiliyor,karşılayabiliyorduk.Geriye ne kaldı ,Tenlerimizi örten giysiler mi veya gökkubbe de korunmamızı sağlayan mekanlar,evlerimiz mi bizleri tüketim çılgınlığına sürükleyen..
...
Sisteme zaman zaman dahil olsamda son günlerde fena takmış durumdayım.
öyle bir sistem ki 'lanet olsun çekip gideceğim' deyip dağ başında bir yer bulup kalsanız yakanızı bırakmıyor,gelip sizi buluyor.'işgalci' olmuşsunuz haberiniz yok!
...
Gökyüzünde bulutlar,dere kenarına oturmuşum,öten kuşlar , arı,sinek vızıltaları,uzaktan duyulan çocuk sesleri sanırım gölde yüzüyorlar.Bir ninem yaşlı bir çınar altında dinlenirken bana el sallıyor.Gidip yanına oturuyorum.Bohçasından evde yapılmış çörek çıkartıyor 'açmısın' diye sorarken.
Öpüyorum ellerinden, o da öpüyor yanaklarımdan başımı şefkatle sıvazlayıp 'gidiyormusun' diye soruyor!
Tebessümünü yüreğime kazıyarak,
yollara düşüyorum yine!

sağlıcakla,

gltn s,

Yafa,Portakalın otomatiği ve Amerikan Radikali:Norman Finkelstein Davaları..

2010-06-26T01:24:00.000+03:00

Documantarıst 'in 22/27 o6 2010 tarihleri arasında düzenlediği Belgesel Filmler arasında seçtiğim iki filmden bahsetmek istiyorum.Nedir,her ikiside yahudi ve İsrail'in yıllardır izlediği politikaya karşı ve Filistin'in hukuk ve insanlık dışı eyleme maruz kalmasından nerede ise isyan eden iki insan.Gemilere erzak koyup Gazze'ye yardım götürmekten çok daha etkili iki film.
Norman Finkelstein;İsrail'in ve ABD'nin Orta Doğu Politikalarının yılmaz bir eleştirmeni .Aynı zamanda akademisyen olan bu cesur yürekli savaşçı hayatını bu konuya adamış.Annesi,babası nazi kamplarından sağ kurtulmayı başaran nadir insanlardan üstelik.Buna rağmen Siyonizm'e fena halde tabiri caizse kafayı takmış.Filmde farklı gurup ve ortamlarda verdiği konferanslardaki konuşmalarını, yapılan tartışmaları ve düşüncelerini izliyoruz.Haksızlıklara karşı derin incelemelerle,belgelerle ve yazdığı kitaplarla karşı mücadelesine devam ediyor.Lakin bu mücadelede o kadar açık ve net söylemleri varki birçok insanı karşısına alıyor.Buna rağmen vazgeçmiyor.Öyleki ders verdiği üniversite de görevine son veriliyor.. Amerikan halkının günlerce 'ifade özgürlüğü'nün engellenmemesi ve görevine devam etmesi gerektiği yönündeki eylemlerine karşın.'Filistin'in topraklarını işgal ettik önce bunun ortadan kalkması gerekiyor,sonra diğer meseleleri konuşmalıyız..' diyor.Ve şu anda ABD'de nerede ise kirasını vermekte zorlanacak bir durumda ve Akademisyen olarak görevine devam edebilmenin yollarını araştırıyor.
...
Eyal Sivan diğer cesur savaşçı.Yüzyıllar boyunca bütün dünyada Yafa Portakalı olarak bilinen Filistin'e özgü ünlü narenciyenin görsel tarihini anlatıyor belgeselde.İzledikçe hüzünlenmemek elde değil.
Nedir;Yahudiler geliyor önce kiracı komşu oluyor,Portakal bahçerine sahip Filistin halkından portakal yetiştirmeyi öğreniyorlar.Yafa bulundukları şehrin adı aynı zamanda.Portakal adını bu şehirden alıyor. sonra izlenen politikalar sonucunda topraklarına el konuluyor.Filmde yaşlı bir İsrailli portakal bahçelerine nasıl sahip olduklarını keyifle anlatırken,gerçek sahiplerini bir süre sonra yanlarında işçi olarak çalştırdıklarını öğreniyorsunuz birinci ağızdan.İster istemez öfke kabarıyor içinizde.
...
Düşündüğüm; Filistin'in haklı mücadelesinde yaşamları pahasına ve kendi halklarının tepkilerini göze alarak mücadele eden bu iki insan da yahudi. Ve birçok bilemediğimiz,göremediğimiz bu iki insan gibi düşünen İsraillilerde var.
...
Savaşılması gereken sanırım 'Siyonizm' ve onu savunan,destek veren uluslararası siyasi hareket...
...
Portakal yerken sanırım aklımda 'Yafa' olacak artık.Etkilenmemek mümkün değil.
Medya değil doğru bilgiye ulaşabilmede belgeseller izlenmeli gerçeğine katılıyorum.

sağlıcakla,

gltn s,

Terör!

2010-06-25T00:42:00.000+03:00

Yine çatışma yine kayıp giden canlar.Artık isyan sınırlarına doğru yürümekteyim.Çatışma ortasında kalan can veren masum insanlar.Nedir;kader'mi şimdi bütün bunlar.Anlamıyorum bu terör estiren O.Ç...larını..Kolaymı bu kadar can almak.Kayıp gidenlerin sevenlerine kor bir ateş düştü bu gece.
Sabırlar dilemekten başka çarem yok gibi.Varsa birileri söylesin Allah aşkına!..
...
Meteroloji uyarmış.Sağanak yağışlar olacak yine diye,yağmur sel olup gelirken üzerimize ellerimize kan bulaşmış.

sağlıcakla,

gltn s,

Şehit mi!...

2010-06-20T03:18:00.000+03:00

Canım sıkkın,PKK terör'ünde can veren askerlerimiz için.uyuyamadım.Nerde ise hergün alıyoruz acı haberlerini.Hakkarili'.Şemdinlileri sanki orada yaşayan insanların hepsini terörist sanmaya başlamanın hüznünü yaşıyorum.Can verenlerin ailesinin.sevdiklerinin yüreklerinin nasıl dağlandığını bilmenin uzaktan ve bir şey yapamamanın ezikliğini taşıyorum.Elimde kumanda uzanmışım kanepeye televizyon seyretmekten,acı haberleri her an duymaktan ve biraz üzülüp haber boyunca sonra kaldığım yerden devam etmekten.Utanıyorum.
Klişe açıklamalardan midem bulanıyor.İsyan duygusunu bastırıyorum hergün.Olumlu düşünmenin kurallarını ezberliyorum.Bozup ezberlerimi çivisi çıkmış,memleketin,dünya da keyifle yaşamanın planlarını yapıyorum.
"..kardeşi kardeşe kırdıran milletlerin Allah bin belasını versin.." diyorum "Benden Selam Söyle Anadolu'ya" diyen vakti zamanında bir yazarın Bir roman kahramanın sözlerinden alıntı yaparak.

sağlıcakla,

gltn s,

Paylaşmanın yalnızlığı!

2010-06-17T01:25:00.000+03:00

Yıllar önce ilk dia gösterimin sunum konuşmasında sesim titreyerek" "paylaşmak"olgusunun benim için çok önemli olduğunu ve bu tür etkinliklerde varlığını daha çok hissettiğimi" söylemiştim.Sadece görsel etkinliklerde değil tabi ki;Sosyal yaşantımızın pek çok alanında hissetmekteyiz.Su,hava,aşk gibi bir ihtiyaç sanki.Ayrıntılara şimdi girmek istemiyorum ama yaşantımızın olmazsa olmazlarından.

Son zamanlarda ise "paylaşmanın yalnızlığı" üzerine kafa yormaktayım.Şu anda aynı duygunun esiriyim.Hiç kimsenin kuvvetle muhtemel okumayacağı bu yazıyı yazarak; sanal alemde yıldızsız bir gökyüzüne kozmik bir çizik atmak ister gibiyim.

İnternet ortamında gönderilen paylaşımların pek çoğunu okuyamıyor ve izleyemiyorum.O kadar çok ki! zaman yaratmak çok zor!Çığlık çığlığa sanki herkes! Hani bazı bilim-kurgu filmlerinde uzayda duyulan sesler vardır ya tıpkı öyle bir görüntü hayal ediyorum paylaşımları okuyup,izlerken.

Kitap ve dergiler arasında zamanım daha çok geçsin istiyorum bu yüzden net'den biraz uzaklaştığımda duramıyorum. Olmuyor sanki bir şeyleri kaçırıyormuşum gibi bir hisse kapılıyorum. O kadar hızlı ki herşey! çabuk tüketilen ve başka yokmu diye beklenen.

Sohbet ettiğim arkadaşlara "nasılsın,ne var ne yok diyorum;iyi,aynı yok bi şey!" cevabı alıyorum.Ya nasıl olmaz yahu onca paylaşımlar nedir,gönderirken ne düşünüyorsun,bir fikrin varmı onayladığın,dahil olduğun gruplarla,sayfalarla vs.ilgili.İşte canlı soruyorum anlat dinleyeyim.sesini duymak istiyorum."desem de nafile!

Belki bu yüzden merkeze öncelikle kendimi koyarak "paylaşmanın yalnızlığı" yazısını biraz eşelemek bu konu üzerinde biraz daha düşünmek istiyorum.

Bilahare,

sağlıcakla,

gltn s,

İnternetsiz Olmuyor!

2010-06-03T00:39:00.000+03:00

En son yazımda "sanal alem"den uzak durmalıyım diye yazmıştım.Evet durdum bi süre ama yaşantımızın her alanına o kadar girmişki bi şekilde tamamen uzak durmak olmuyor.Güncel olayları, haberleri çok azda olsa takip etmek istediğinizde mutlaka "son dakika" için internete bağlanmak durumundasınız.Öyleki Televizyonlar da Canlı yayında "son dakika" haberi olarak verilen haberleri siz 10-15 dakika önceden internetten okumuş olarak izlemiş oluyorsunuz!
Sadece haberler mi tabiki hayır.Sağlık problemlerinizde hastanelere gidip sıra alma vs.durumlarını çok önceden internetteki "randevu alma" servisiyle çok rahat bir şekilde çözebiliyorsunuz.
Herhangi bir konu hakkında kimseye sormadan önce siz araştırarak bilgi sahibi olabiliyorsunuz.Daha detaylı bilgilerde ise kişisel bloglar son derece faydalı olabiliyor.
İnternetin yararlı olan yönlerinden sadece bi kaç tanesi yazmaya çalıştıklarım.
Yine de sanal alemde gereksiz çok zaman harcama konusundaki fikrimin arkasındayım.

sağlıcakla,

gltns,

"sanal alem"

2010-04-14T00:29:00.000+03:00

Tembelliğimi tetikleyen şeyin en çok internette geçirdiğim zamanlar olduğuna karar verdim.Bir sürü bilgileri,paylaşımları merakla tararken baktımki aklımda "hiç bi şey" kalmıyor.

Uzaklaşmak istiyorum biraz.
Çünkü araştırmaya,okumaya zaman yaratmalıyım.Bilgisayarın parlak ışıkları dışında!
sağlıcakla,

gltn s,

Tembellik ediyorum!

2010-03-17T23:15:00.000+02:00

Bu kadar güzel olabilir mi tembellik,miskinlik.Blog'uma bile yazmakta üşeniyorum.Ne yapıyorum hani reklamlarda söyleniyor bir nakarat"..yiyoooz,içiyoooz,geziiyoooz" diye "gezme" kısmı olmasa da aynen öyle yapıyorum.Film festivali yaklaştı film seçmek bile zamanımı alıyor.Zorlanıyorsun,seçimler de öncelikler birbiriyle yarışıyor.Ayrıca o kadar güzel,birbirinden ilginç yazılar,bloglar vs.varki.Okumam gerektiği konusunda suçluluk duyuyorum.Tembelliğim her geçen gün dahada ağırlaşıyor.Bazen hepsine birden başlıyorum,dergiler,kitap,sinema tabi müzik fonda daima.Mesala dijitürk'ün "mezzo" kanalı super,muhteşem benim gibi köylü bir kızın bile ruhuna hitap ediyor.Sürekli açık tutuyorum evde iken.Emekliliğin keyfini çıkarayım derken miskinliğin içine doğru yol alıyorum sanırım.Bahar gelsin silkelerim üstümden şu külleri dedim ama onun da gelesi yok.canıma minnet tabi.evden dışarı çıkmak bile istemiyorum soğuk havalardan!şimdi yazı özellikle haziran sonunu bekliyorum.sanırım mağaramdan dışarı çıkmam için uygun bir ay.Güneş,aşk,mutluluk mu yoksa kiraz ayımıydı bilemiyorum ama yaz mevsiminde bakarız artık!
Güncel olaylar zaman zaman canımı sıksa da artık boşvermiş bir tembel gibi bakacağım.Başka türlüsünü şimdiye kadar yapamadık bundan sonrasıda zor görünüyor!

Düşünceler sürekli hareket ediyor ,

izliyorum bazen onları,hüzünlenip sevinç duyduğum anlar oluyor,

yarim geliyor aklıma bir sıcaklık hissediyorum sol tarafımdan başlayan,

bir tebessüm yüzümde sonra..

Sevdiğimle ilgili düşünceler hariç diğerlerine "kışt" diyorum,uçup gitsinler diyerek.

sağlıcakla,

gltn s,

Anadolum,küçük asyam,türkiyem,sevdiğim memleketim!

2010-03-05T00:38:00.001+02:00

Tamirlerle geçen bir günün sonunda sonuç alamamak kadar can sıkan bi şey olamaz diye düşünüyorken;
yüreğimi kor gibi yakan bir haber aldım."soykırım tasarısı" kabul edilmiş.Şimdi ben ne desem boş.Tek bir oy farkla lekelendim.Tarihe not düşüldü artık silinmez.Alıp başımı orta asya'ya mı dönsem küçük asya'mı geride bırakarak! istediklerini peşin peşin versem mi!
...
Çivisi çıkmıştı dünyanın çatısı da çökmek üzere.Annem tarla işinde uğraşırken gökyüzünde kararan bulutlara bakarak "yağmur" geleceğini umarak sevinmekte!
Birazdan tepesine yağacak çamur,kan,pislik ve zehir'den habersiz gariban!
...
Çivisi çıkmıştı dünyanın çatısı çökmek üzere!

bireysel sorunlarım birden sabun köpüğü gibi uçtular! Üzülmemek mümkün mü! Lakin elden bi şey gelmiyor,gelemiyor bir canım vardı onuda hudutlar da çarpışarak verdim.Ruhsuz bir bedeni taşımaktayım artık!
"soykırım tasarısı" ne olacak derseniz;ona da Cumhurbaşkanımız cevap vermiş:
"kararı esefle karşılıyorum.Olumsuz sonuçların sorumlusu Türkiye olmayacaktır" diye!

Yıllar önce yaşanmış bir tehcir olayı kasıtlı olarak "soykırım" olarak değiştirilmiş ve sorumlu tutuluyorken,bugün "sorumlu olmayacaktır" beyanatından" neden" sorumlu olmayacağımız sorusu takılıyor aklıma!

"küçük asyam,anadolum,türkiyem
cehennemin ortasında kalsam "cennetimsin" hayal ettiğim,
memleketim,
sevdiğim,
vazgeçemediğim,vazgeçilmezim!.."

sağlıcakla,

gltn s,

Sokakta!

2010-03-03T19:44:00.001+02:00

Bugün,İmac teknik servisine gidip geldim.Perihan sokak.Oradan Cevahir alış-veriş merkezine uğradım.Alış-veriş merkezinden bi şey almadan çıkmanın hazzını yaşamak güzel.
Eskiden çok "eski" değil 5-6 yıl belki.İndirim etiketlerini belirli zaman dilimlerinde görürdük.Şimdi her zaman etiketler var.Sezon ürünleri de çok kısa süre sonra tekrar indirimden nasibini alıyor.merak ettiğim İlk alışverişini yapanlar ;2-3 hafta sonra etiketler de,aldıkları fiyatların çok altında olan rakamları görünce ne düşünüyorlar acaba.
Bi şey düşünmedikleri ortada para bol onlar da ki sistem her yıl devam ediyor!
Kapitalizmden izlenimler bu kadar.
Yürürken yolda rastladığım marketin "yerli muzu"ndan alıp afiyetle yedim.Kapalı yerde bile muz yemekten utanan ben,sokakta,alışveriş merkezinin merdivenlerini çıkarken bile yemekten bırak utanmayı müthiş bir keyif aldım.Keyif muzun tadındaydı tabiki!
fotograf makinem tamirde.o yüzden yazılarımı destekleyen görüntüler şimdilik yok ama daha önceki çektiklerimden bir tane ekleyebilirim.
şiir denemelerine devam.

"..yürüdüm,su içtim yollarda gelip geçenlere baktım.Muz aldım bi kaç tane,
vitrindeki görüntüme bakıp surat astım kendime.Otobüse binerken bile aklımdaydın,
sevdiğim hep düşüncelerimde!
Şimdi o ne yapmakta,pencereden bakıp çayınımı içiyor,aklında ben varmıyım!.."

sağlıcakla,

gltn s,

tebessüm

2010-03-02T15:23:00.000+02:00

Bi baktım blog kaybolmuş.neyseki gittiği gibi geri geldi kendi kendine.Bu ara "Erdil Yaşaraoğlu"nun blog'una takılıyorum."diyomki"diye başlığı var.Çok hoşuma gidiyor okurken tebessüm ediyorum.sanırım çizmeden de "karikaturist" yapılabiliyormuş!
tebessüm edilecek şeylerde olabiliyor mesala şu anda;yan komşum telefonla konuşuyor duyabiliyorum.
hani "dinleme modu"nda olsan ayrıntıları da öğrenebilirsin.tebessümüm gidiyor yüzümden bunları düşününce!
...
İnternet güzel bir şey.insana "yalnız" olduğunu hatırlatıp, paylaşıyor bu durumu.Sanal bir arkadaşınız oluyor zamanla!
sağlıcakla,

gltn s,

Serdar Turgut - Makul manifesto - AKŞAM - Türkiyenin Haber Sitesi - Son Dakika Haberleri - Güncel haberler

2010-02-25T10:40:00.000+02:00

Serdar Turgut - Makul manifesto - AKŞAM - Türkiyenin Haber Sitesi - Son Dakika Haberleri - Güncel haberler

Bugün!

2010-02-12T00:35:00.000+02:00

Canım sıkkın.Halbuki neşeli olmalıyım."Toscana" hayalimin çakıl taşlarından biri için başvuruda bulundum.İtalyan Kültür Merkezi "hızlandırılmış dil kursları"na katıldım.Hava güneşli olsada soğuktu.Gönül kırgınlığım zaman zaman olmadık yerlerde ve durumlarda ortaya çıkıyor.Günümü hüzünle bitirmeme neden oluyor.Şu anda bile bu ruh hali devam ediyor.Bu satırları yazarsam geçer belki .

...

Aslında bu ruh halimi gittiğim bir sergide yer alan eserin fotografını ekleyerek dağıtabilirm.

"sevgi sarmalı-1"

Mehmet AKSOY'un "insan halleri" sergisinden.Daha önce de ilan ettiğim.

Muhteşem değilmi.İnsan baktıkça gerçekten sevişen-öpüşen bir çift görüyor.Ruhları var sanki!

Sanatçı "yalnızlık üstüne" şöyle yazmış;Yalnızlığımı taşa astım,gölgesinde çalışıyorum.

Yalnızlığım.Benim ikiz kardeşim.Sol yanım,huysuz sevgilim,en bencilim,en yaratıcım,en beğenmezim.

"sevgi sarmalı"na bakınca hepsini gördüm ben nedense!

...

bu fotograf fındıklı parkındaki ağaçlardan biri ve üzerine tünemiş kuşlar,önce serçeler sandım çOk severim serçeyi.ama değilmiş.Baktıkça sevdiğim geliyor aklıma...

Güneş parlaktı ve ışık çok güzel geldi bana.Müze çıkışında yürürken bu ağacı çekmek istedi canım.Kaç yaşında kimbilir.kimler yürümüştür altından benim gibi "dokunan"lar olmuş mudur.Yollarda ,gezerken veya bi şekilde "yaşlı" olduğunu düşündüğüm ağaçlara ellerimle hafifçe dokunarak geçerim yanlarından.

...

Canım sıkkın dedim ya,yolda bir arkadaş aradı;sinemada karşılaştığımızda merhaba derken yüzüne bile bakmadığımdan söz etti.Telefonu kapattığımda düşündüm karşılaşma anımızı; koşturarak gelmiştim.bir taraftan bir yer bulup kendime otururken üzerimdeki fazlalıkları çıkarmaya çalışıyordum.Kapıdan girerken gördüm yanımda geçerken selamlaştık vs.Sonra ben erken çıktım.İkinci filme kalmadım.Karşılaşmadık çıkarken.Eskiden onu gördüğümde çoşkuyla karşılar yanına giderdim. Sanırım bu yüzdendir sitemi.En son ne zaman aradı, hatırlamıyorum bile tek taraflı aramalar da bir yere kadar.Bu yüzden olabilir mi diye düşündüm kendi kendime! Sanmam.O yüzden değildi gönül kırgınlığı vardı üzerimde.Peki neydi bu gönül kırgınlığım sebebi! Bilebilseydim keşke...Bazen tek bir neden bazen çok sayamadığım."Hüzün" bana geldiğinde "neden" aramakta zorlanmadı hiç bugüne kadar!

Bugün de böyle,

sağlıcakla,

gltn s,

Güncel Yaşam!

2010-02-05T01:08:00.000+02:00

Vakit geceyarsını geçmiş yine!.
İstanbul Modern'deydim bi kaç saat. film izledik arkadaşla.Çıkışta metropol bir kentin olanaklarından yararlanabilmenin keyfini düşündüm.Ücretsiz üstelik etkinlikler.sadece sinemamı,kütüphanesindeki zengin arşivinden yararlanabilir,internetten çıktı almak istediğinizde görevli arkadaşın içtenlikle yardımcı olmasını tebessüm ederek izleyebilirsiniz.dahası da var tabiki.

İf istanbul 2010 festival biletleri tükenmeden alalım diye Taksime çıktık yürüyerek...
"bugün ne yaptım evden çıkınca" sorusuna göndermeydi bu yazılar.
...

Konuğum vardı sevilen,beklenen ve gidince özlenen.Dün onu uğurladım.Soğuktu yine istanbul ve kar yağıyordu.

Mevsim şartları yaşam akışını etkilemiyor hiç "yolculuklar" bitmiyor,sıkıntılara rağmen "gitme" eyleminden geri kalamıyor insan.Beklerken çocuğuna hikaye okuyan anneyi izledim.sanki o anda beraber evlerindeymiş gibi bir iletişim vardı aralarında.Çocuğun sorularına cevap veriyor okumasını istediği hikayeye kaldığı yerden devam ediyordu."Anne"olmak başka bir şey sanırım.İnsanı bir dizi sınavlardan geçiren.Yolculuğun yorgunluğunu atmaya çalışanlar da vardı!
...

kar tanesi soğukluğuyla yüzüme yağsada,
beyazlığıyla içimi ısıtır ve yaşadığımı hissettirir buharlaşırken tenimde!

gltn s,

kedi sevişmeleri!

2010-01-30T23:57:00.000+02:00

Bugün sokakta , karşılaştığım kedilerden söz edeceğim.Onların bu yazıdan haberi yok ama.
Sevişen kediler bunlar,merdiven ortalarında gelip geçenlere aldırmaksızın.Ocak ayındayız ve Mart ayına daha bir ay var.Sanırım iklim değişikliği "mart kedileri" ni de etkiliyor.Artık bahar ayının önemi kalmıyor onlar için.
...
Kedilerin dünyasından bakmayı isterdim" o" an!..Düşünsenize sokak ortasında sevişirken etrafınızdan gelip-geçen insanlar ve siz aldırmaksızın devam ediyorsunuz.Hatta birisi bu olayı belgelemeye çalışıyor.Önemli bir durum gibi.Aslında neden önemli olmasın ki 20-30 yıl sonra kedi sevişmelerinin hangi ayda veya mevsimde olacağını kim bilebilir!...

üşütmüşüm,

Kıtalararası,her daim büyülendiğim kısa yolculukta,martılara simit atmaya çalışırken.

kedilerden söz ettim,hapşırdım,bir kaç satır yazı yazdım.

içimde bir ince sızı,

aklımdasın,hasta hücrelerim yokluğunla savaşmaktan yorgun,

üşütmüşüm,

yatıp uzanmalıyım...

gülten s,

Bilemiyorum!

2010-01-28T00:39:00.000+02:00

Bazen bir kaç kelime yazmak bile zor gelebiliyor.Kendimi yokladığımda bir çok "şey" var kafamın içinde gezinen.İşte "o" düşünceleri görülebilir hale getirmeye çalışmak sanırım yazmanın başlangıcı olmalı.yazdığım ne olursa olsun beyaz sayfalara(!) siyah lekeler düşmeye başladığında hafif bir tebessüm beliriveriyor yüzümde.
---

"yazmak"iç sıkıntılarının dışa vurulması mı acaba!

eğer öyle ise dışa vurmanın zamanı.

başlamalıyım söze ama önce kendimden;

şimdi değil belki yarın,sırayla...

yazının en başındayım,

vakit;geceyarısını çoktan geçmiş,

dışarda sulu kar,

arka pencereden duyulan bir gürültü,

eriyen buzlar olmalı,

yatmalıyım,

"hiçbişey"i'de yanıma alarak!

sağlıcakla,

gltn s,

kar ve soğuk!

2010-01-26T01:08:00.000+02:00

Kar beyazlığıyla affettirse de kendini,soğuktan ve esen rüzgarlardan kayganlaşan,buz tutmuş yollar, sokağa çıktığınıza pişman edebiliyor zaman zaman.Sıcak köşeler arıyorsunuz.Uzun süredir beklediğiniz "kar"ın yağmasını camdan seyretmek daha mı zevkli kahvenizi yudumlarken acaba,karar veremiyorsunuz.
İstanbul'a yağan kar ve baraberinde getirdiği "sibirya güzeli" pek sevindiremedi beni beklemiş olsamda.Zaten kış mevsimini sevemedim gitti.Bana fakirliğimi hatırlatır.Sanki diğer mevsimler de zenginmişim gibi!
Bu günler de yolcu karşıladım.Sevgiyle gelmesi beklenen.Kısa günde dolaşmalar şimdilik.
İstiklal'de onca tipiye rağmen alış-veriş tam gaz devam ediyordu şaşırdım.Ah kapitalizm nedir senden çektiğimiz desekte sisteme dahil olmaktan uzak duramadık!

Yanaklarıma düşen kar,

saçlarımı savuran rüzgar,

yürürken sokakta ayaklarımın altında gıcırdayan buzlar,

sanki bir yerlere gidiyor gibi gösterse de beni,

çivilenmiş yüreğim,çakılıp kalmışım!

sağlıcakla,

gülten s,

"İnsan Halleri",Kar ve İstanbul.

2010-01-23T23:40:00.000+02:00

Kar-İstanbul ve bir sergi.Mehmet AKSOY'un "İnsan Halleri" 6 mart 2010 tarihine kadar Teşvikiye'de Galeri Işık'ta.

Sergiye bi kaç defa gitmek istiyorum.
Mehmet AKSOY;
"..kişiliğini inkar eden,kendini kaybeden,sanatında kendisi olmayan insan,başkasına öykünüyor demektir.sanatçı ise yalnız kendisine öykünür,kendi şarkısını kendi söyler."diye yazmış ayrıca.
...
Kar-tipi olsada yollarda, Fındıklı Parkı sessiz-sakindi.

ve güzel bir günün ardından eve dönüş!

Üşümüşüm,karda kayıp düşmüşüm yola,

bir el uzandı tuttum,

yüreğimde bir sıcaklık!...

sağlıcakla,

gltn s,

yağmurun tadı yok!

2010-01-23T00:31:00.000+02:00

Yagmur...yağmur ve karla karışık yağan bir şey. İstanbul'a kar geliyor denilse de bi türlü gelemeyen sulu bi şey.yağmur"un da tadı yok artık. Bahar'da olurdu,gök gürültülü,şimşek çakan yağmurlar...
Tadı olmayan yağmurlar yağarken dışarda,evde oturmanın en güzel zamanları.

Haberlerde yeni bi şey yok.Tekerrürden ibaret herşey.Başka biçimlerde sanal hikayeler eşliğinde.
Tekel işçileri grevde.soğuk yürek yaksa da.
Elimde tv kumandası; dünyada buzul erimelerinin ölçümünün yapılışını mı izlesem yoksa ikinci baharını yaşamak isyenlerin "izdivaç" programını! Karar veremiyorum bazen.
Dünya,Yaşam,Hayat adına ne dersen de;izlemeye başladığında başka bir boyutta gibi oluyorsun.Hem içinde,hem dışındasın sanki!
sağlıcakla,

"ölüm allahın emri,ayrılık olmasaydı!"

gltn s,

Düşünceler!..

2010-01-20T21:44:00.000+02:00

Bugün İstiklal caddesine gidip bir kaç mağaza-kitapçı vs.dolaştım.Evde emekliliğin tabiri caizse keyfini çıkarmaktayım.
Memuriyetin ne kadar sıkıcı ve bunaltıcı bir iş alanı olduğunu gün geçtikçe daha iyi anlıyor ve geçirdiğim yıllara "kayıp yıllar" olarak bakıyorum.Tek tesellim bi şekilde ekmeğimi ayakta durabilecek şekilde karşılamış olması."ayakta durabilme" kısmının açılımını bilahare yazarım.
Kamu idaresinden mümkünse uzak durulması ve başka başka işlerde tecrübe sahibi olarak kendine en yakın olabilecek bir iş yapılması tavsiyem.Kimlere bu tavsiyem; tabiki kolaycılığı bırakıp yaşamını sorgulayacak ve mutlu olabileceği iş alanlarını aramakta geç kalmayacaklaradır.
"Türkiye'nin Şartları"gibi klişe söylemlerden uzak kalarak,takılmayarak...

sağlıcakla,

"sevdiğimin adı hasret...Yüzü hasret..Sözü hasret..."

gltn s,

Kapalıçarşı-Mısır çarşısı!

2010-01-17T01:24:00.001+02:00

Bugün dolaştım yine sevdiğim bölgede.Yoldaşlarla Şark kahvesinde sohbet etmek,izlenimlerini dinlemek güzeldi.Kapalıçarşıdan aşağıya doğru yürümek,akşam üzeri esnafın dükkanı kapatma telaşını da gözlemleyerek.Soğuktu hava.Mısır çarşısında binbir çeşit baharatları-yiyecekleri görmek ısıttı biraz içimi.
Ne ararsan var Eminönünde.çok güzel ve eğlenceli oluyor dolaşmak.kalabalıklar arasında toptancılardan yük taşımaya çalışan vasıtalar da olmasa.Keşke o bölgeye hiç araç sokulmasa izin verilmese belli bir yere kadar.Taşınılacak yükleri hamallar üstlense,bizler o bölgede dolaşmanın,alış-veriş etmenin,tarihi dokuyu içimize sindirmenin keyfine varabilsek!
Yine de hiç bir yere değişmem Tarihi Yarımada da dolaşmanın ayrıcalığını!

Yavuz Sultan Selim'den;

"..her gece senin ayrılığından yüzlerce dert çekişim bir gerçektir."

"..Ben senden utanıyorum,sense ettiğin eziyetten utanmıyorsun!"

gülten s,

Günlerden Cuma!..

2010-01-16T00:27:00.000+02:00

Nişantaşı'ndaydım bugün.Başka bir alem.Sinemalar ve gösterilen filmler aynı ama.Aslında yok bir farkı İstanbul'un diğer semtlerinden sadece "şekil" içerik dikkatli bakınca aynı.Anadolu Nişantaşının ara sokaklarına,büyük cemekanlı mağazalarının vitrinlerindeki cansız mankenlerine inat gösteriyor "arabesk" gerçeğini.Eminönü,Sirkeci yada Mahmutpaşa da değilde Citys'te gözlemlemek.
"Aklı havada" filmini izledim.Kapitalizmden birkez daha nefret ettim.
Alış-veriş merkezlerini dolaşmaktan hoşlansamda!
Maçka'dan Beşiktaş'a doğru yürüdüm ,Hasanpaşa fırınından kepekli ekmeklerimi alıp döndüm eve.
...
Nedir,güya bişeyler karaladım kendimce!
"arabesk" demiştim ya işte böyle!
bir kaç dize paklar belki bu karalamaları;

Yardımsever ağaç!

..sokakta yürürken,ayağı takılmış hınzır bir kaldırım taşına,
uçarcasına yere doğru az daha!
bir hamle,ağacın gövdesine tutunmuş kanasa da ellleri,
düşmekten son anda kurtulmuş sevdiğim.
geçerken gösterdi bana,gidip yanına kollarımı doladım,öpüp teşekkür ettim.
iyi ki varsın,hep var olmalısın sevgili ağaç!

gltn s,

Cunda'da yaşamak istiyorum!

2010-01-14T01:03:00.000+02:00

"gel de ömrün uzasın!" dedi Ayvalık'ta yaşayan bir yoldaşım.Cunda da sabahları uyanmak isterdim.Yamaçlarından esip gelen mis gibi havayı ciğerlerime çekerek güne başlamak.Kırsalında dolaşmak.Ara sokaklarda dolaşırken terkedilmiş,yıkık-dökük evlere bakıp hüzünlenmek.Onarılmış,rengarenk boyanmış evlerde sevinç kırıntılarını görmek.Küçük pazarında yeşilliklerin hepsini almaya çalışmak.Evler arasındaki bahçelerde yetişen enginarlar!
Havası-suyu sanırım bir başka!..
ömür gerçekten uzarmı bilemem ama sağlığıma iyi geleceğinden eminim!
Bu sene hiç diilse bir ay kalmalıyım...

Ayvalık hakkında yazılmış bir şiir;

AYVALIK

Şeytan en güzel yerde kurmuş sofrasını,
İçmiş şarabın eskisini, yemiş meyvelerin hasını.
Kadınlar bırakın ellerinizdeki oyaları!
Doğa, maviyle, yeişlle işlemiş en âlâsını.
Penelope, bir örüp bir söküyor,
Büyüyor, büyüyor beklerken kocasını.
Aphrodite burdan mı girmiş denize?
Şeytan kesenkes okşamıştır kalçasını.
Kazdağı’ndan esen yel Truva’dan ses verir
Şeytan Sofrası’nda dinler insanlığın yasını.

Muzaffer Hacıhasanoğlu

gltn s,

"K"

2010-01-12T01:15:00.000+02:00

Bugün sadece bir kaç satır karalamak istedim.
Zaten bu blog meselesine takılmam da "yazmalısın" söylemlerine bir eylem katabilmek.
Zaman.zaman!..
bilemiyorum ama çOk da geç olmamalı benim için artık!
...
Yine güneşli bir kış günü yaşadım.Perihan Sokak ta buldum kendimi.Sanırım Şişli'nin güzel sokaklarından biri olsa gerek bu sokağı ikinci kez görmek zorunda kaldım. İstanbul'un nerede ise her yerini gezip-görmek isteyen birisi için "zorunluluk" abartılı oldu.

Lakin eve dönüş işkence gibi geldi. Kısa mesafelerde bile ulaşım sorun olabiliyor bazen!..
Yazının başlığı bilinen haftalık bir derginin adı.Ondan alıntı yapacağım dizelerle bitireceğim bugünkü yazımı;

"..Sevda gelir de geçer
Bazen yaşamak gibi ağır,
Bazen umut gibi güçlü,sarsıcıdır."

G.Apollinaire

gltn s,

Yağmur!

2010-01-10T22:29:00.000+02:00

İstanbul'da yağmur ve kış mevsimi aynı anlamı taşıyor benim için.Bugün yağmurdan önce metrobüsle Avcılar'a gidip-geldim.İstanbul'u turluyorum bazen.En uzak bölgeleri bi şekilde görebilmek adına.
İnternet'te "skype" programıyla saatlerce uzak diyarlarda bulunan arkadaşlarla görüştüm.Kasvetli ve yağmurlu bir havada evde vakit geçirmeler.
Şimdi sanal alemden çıkma zamanı ve şiirle bitirmek yazıyı;

INCOGNITO

Seni görünce
Aynı anda geçer aklımızdan
Aynı düşünce..
Bir duvar gibi aramızdan.

Ö/A.

gltn s,

Güzel bir gün!..

2010-01-09T23:54:00.001+02:00

Bugün Pedro Almadovar'ın "kırık kucaklaşmalar"ını izledim.Sevdiğim yönetmenlerden ve bütün filmlerini diilsede bazılarını seyrettim ve hepsini beğenmiştim.Bu filmini "hoşca" izledim sadece diyebilirim.
İstanbul'da bahardan bir gün daha Ocak ortasında.İnsan buruk bir sevinçle karşılıyor kış mevsiminde bahar havalarını.Alışmak zor.İklim değişikliği hergeçen gün dahada belli ediyor varlığını.Haberleri seyredemiyorum artık.Seyretmeye çalıştığımda da da "neler oluyor"düşüncesi yer alıyor zihnimde.
yine ustayla bitireyim yazıyı:

KARŞI
İnsan yaşantısını bölen başa karşıyım.
Uygarlıkta,sevgide ben yavaşa karşıyım.
Onca bağırıyorum,bağırıyorum onca;
Uyuşuk bakışlara ve savaşa karşıyım.

Ö/A.

gltn s,

Bir gün daha!..

2010-01-08T23:53:00.001+02:00

Sakin,çok verimli olmayan günlerimden biri daha bitmek üzere.Sevdiklerim aklımda,özlediklerim benden uzak.Güneşli bir kış günü.Fındıklı parkı güzel bir günü paylaşmak isteyenlerle beraberdi.Sanal alemde dolaşmalar.Sadece izleyici olmak bile bi süre sonra insanı paylaşımların sayesinde bazı konularla hiç ilginiz olmasa bile "bilgi" sahibi yapabiliyor..Kitap ve dergileri okumayı erteliyorum bu yüzden.İnternetde dolaşmak zamanımı çalıyor çoğu zaman.Kalktığımda bilgisayarın başından;yorgun hissediyorum.Şu anda bunları yazarken bile bağlı bir şekildeyim!
Hadi bakalım bugün blog sayfasını yine Şiir'le kapatalım.

CAN
Bir türkü söylediler,duydunuz mu..
Bir kuşu vurdular,gördünüz mü..
Böyle neden susuyorsunuz böyle..
Güzelliğiniz çoğalıyor,öldünüz mü..

Ö.ASAF

gltn s,

Şairlerden!..

2010-01-07T23:17:00.000+02:00

BEN ŞİMDİ BİRAZ

Ben şimdi biraz da
Senin için görüyorum;
Gökyüzünün parlak,
Bakış seken mavisini.
Ben şimdi biraz da
Senin için duyuyorum;
Gecenin o sarsak,
Yokuş çıkan ezgisini.
Ben şimdi kanayarak
Senin için yaşıyorum;
Sazan derisi gibi
Günlerimi külle soyarak

Metin ALTIOK.

Y o r g u n u m!...

2010-01-07T01:12:00.000+02:00

Evet,yorgunum,
ama bedenen değil ruhen yorgun hissediyorum.Ruhen nasıl yorgun olunur,bedenin çalışmasını-yorulmasını biliyoruz ve görüyoruz da;ruhun çalışmasını nasıl görebiliriz ki!
Yorulduğunu anlayabiliyoruz ama .Tıpkı benim şu anda "yorgunluk" üzerine saçmalama girişiminde bulunmam gibi.

En iyisi bugünlük bu kadar diyerek bitireyim karalamayı.

dinlenmeliyim,
ruhen ve bedenen,

iyi geceler sonsuzluk!

gltn s,

Gözlem!

2010-01-05T23:45:00.000+02:00

Twitter'de dolaştım,facebook'a baktım."yalnızlık paylaşılmaz" demek artık doğru gelmiyor bana. Sanal alem'de dolaşmaya çıkın paylaşımın hergeçen gün arttığını görerek irkilebilirsiniz.Paylaşılanlara takıldığınızda bunun pek bir önemi kalmıyor gibi gelsede konunun"yalnızlık" olduğu gerçeğini değiştirmiyor.şu anda yaptığım yazma eylemiminde bir farkı yok anlattıklarımdan.
Bireysel özgürlüğümüze düşkünlüğümüz artıkça yalnızlaşıyor,aynı zamanda da paylaşma ihtiyacımızı karşılama yollarını arıyoruz.sanırım!
Ne yapalım bi şekilde geçireceğiz zamanımızı,öyle yada böyle!
sağlıcakla,
gltns,

Çirkin İnsan Yavrusu!

2010-01-04T23:13:00.000+02:00

Konseptini "Oyun deposu"nun hazırladığı,başlıkta adı yazılı oyunu izledim.Çok güzel bir saat geçirdim.Acınacak halimize gülerek.Oyuncular;Yelda Baskın,Gülce Uğurlu ve Elif Ürse performanslarıyla harikaydılar.
konusu;Kürt,lezbiyen ve türbanlı üç kadının toplum içinde yaşadıkları,nasıl algılandıkları dolayısıyla "tabu" sayılabilecek zihniyetlerle mücadelesini anlatıyor.
Oyununu izledikten sonra yolda "keşke otoriteyi-sistemi "temsil eden-sorgulayan bir bölümde olabilseydi diye düşündüm.Sonuçta,sistem dediğimiz şey bir organizma,yaşayan ve sen,ben,onların oluşturduğu,yönettiği,yönetildiği bi olgu.
yine de emeği geçen herkesin ellerine,yüreğine sağlık diyorum,

gltn s,

Yatmadan önce!

2010-01-04T00:39:00.000+02:00

Sulu kar yağıyor gibi.sokak lambasından yansıyanlar öyle olduğunu düşündürüyor camdan bakarken bana.Sanırım her tarafı olmasa bile İstanbul'un bazı yerleri,bölgelri yılın ilk karı(!) ile uyanabilir.
...
Yarın akşam izlenmesi gerektiği arkadaşlarca tavsiye edilen tiyatro oyununa gideceğim."Çirkin İnsan Yavrusu"
umarım sıkılmam.konu yada oyun ne kadar güzel yada iyi olursa olsun,sıkılıyorum tiyatro'dan.bilemiyorum geçmiştir bu ruh halim belki.yarından sonraya anlayabilirim artık.

bir kaç dize yine şairimizden az kaldı başka şairlerimizin dizelerine takılmaya şimdilik Ö.ASAF diyelim.

YÖN

Sen bana bakma,
Ben senin baktığın yönde olurum.

sağlıcakla,

gülten s,

2010

2010-01-02T00:41:00.000+02:00

Evet
günlük gibi olmasa da arada bir yazmalıyım demiştim.yeni bir yılın(!) ikinci gününe daha girmiş bulunuyorum.Birazdan uykuya doğru yol alacağım ama önce Özdemir ASAF'tan bir şiir notu düşmeliyim.Bu aralar takıldığım şair.

2=1
Kim o, deme boşuna...
Benim,ben.
Öyle bir ben ki gelen kapına;
Başdan-başa sen.

iyi geceler,

unutmuşum!

2009-12-22T09:38:00.000+02:00

unutmuşum,

evet.bir blog'um olduğunu.sanal alemde çıktı bi şekilde karşıma.günlük tutar gibi hiç diilse arada bir yazmalıyım.bugün bilinen bir şairin dizelerini hatırlattı arkadaşım.Özdemir ASAF.tekrar tekrar okumak geldi yazdıkları şiirlerini."..bir anlam gelse,ne varsa alsa gitse.."diyerek anmalıyım.

sağlıcakla,